Mysterieuze boodschap op radio sinds bombardementen op Iran: "Niemand begrijpt het"
In dit artikel:
Op 28 februari, tegelijk met de start van bombardementen op Iran, verscheen er op korte golf een onbekende Farsi-uitzending: telkens begint die met een oproep (“Aandacht!”) gevolgd door een ogenschijnlijke reeks cijfers. De boodschap, voor het eerst gehoord op 7910 kHz, is sinds die dag op meerdere momenten hoorbaar geweest en is te ontvangen van Italië en Cyprus tot de westkust van de Verenigde Staten. Wie erachter zit, is onduidelijk.
De uitzending gedraagt zich als een klassiek cijferstation: openbare kortegolftransmissies waar alleen ontvangers met de juiste codeersleutel de schijnbaar willekeurige cijfers kunnen omzetten naar betekenisvolle instructies. Zulke stations werden veel gebruikt tijdens de Koude Oorlog door inlichtingendiensten om agenten wereldwijd te bereiken. Vaak worden vaste tijden en frequenties afgesproken; iedereen kan meeluisteren, maar slechts de bevoegde ontvanger kan decoderen.
Analisten zitten met meerdere onbeantwoorde vragen. Metingen wijzen in verschillende richtingen — West‑Europa, Middellandse Zee en Midden‑Oosten — omdat kortegolfsignalen via de ionosfeer “kaatsen” en daardoor duizenden kilometers kunnen afleggen, wat lokalisatie bemoeilijkt. Moderne zenders kunnen ook van locatie of frequentie wisselen (frequency hopping), wat detectie verder bemoeilijkt.
Er zijn meerdere plausibele verklaringen. Een mogelijkheid is dat Iran via het station noodberichten stuurt naar zijn agenten in het buitenland, zeker nu het land geconfronteerd wordt met technologisch sterke tegenstanders. Tegelijkertijd bestaat er waarneming dat het signaal soms verstoord wordt op een manier die lijkt op Iraanse radio‑jamming, wat suggereert dat Teheran juist probeert binnenkomende signalen te blokkeren — en daarmee andere bronnen aannemelijk maakt. Buitenlandse diensten zouden op hun beurt juist klassieke kortegolfmiddelen kunnen gebruiken om agenten ín Iran te bereiken, vooral wanneer internetverbindingen worden geknipt.
Andere scenario’s: het gaat om psy‑ops bedoeld om verwarring te zaaien, of om uitzendingen van tegenstanders van de Iraanse regering—exielgroepen of oppositienetwerken die (al dan niet met buitenlandse steun) kortegolf inzetten. De recente jurisprudentie en signalen over Iraanse pogingen tot ontvoeringen en aanslagen in het buitenland worden in analyses genoemd als achtergrond voor het gebruik van geheime communicatiekanalen.
Definitief bewijs wie de zender beheert of wat de cijfers betekenen ontbreekt. De heropleving van dit soort cijferstations illustreert dat, ook in een tijdperk van drones en cyberoorlogsvoering, eenvoudige kortegolftechnieken nog steeds praktisch en lastig te ontmaskeren communicatiemiddelen kunnen zijn.