Mysterieuze bever graaft in Nederlandse dijken: „Hoe meer water, hoe meer bevers zich vestigen"

In dit artikel:

Beverbeheerder Kees Schep houdt in de Drutense uiterwaarden bij de Waal scherp in de gaten waar bevers graven, omdat gangen richting de Waaldijk de dijk kunnen verzwakken en de waterveiligheid bedreigen. Volgens hem graaft de bever soms meterslange holen, waardoor een dier halverwege de dijk kan zitten zonder dat je het ziet. Bevers veroorzaken op meer plekken problemen, zoals bij spoorwegen, wegen en tuinen, en de kosten voor beheer en preventie lopen snel op: de gezamenlijke waterschappen gaven in 2025 naar schatting 4,5 miljoen euro uit, 1,5 miljoen meer dan twee jaar eerder. Schep en zijn collega-faunabeheerders inspecteren rivierdijken twee keer per jaar, nu extra intensief omdat de beverpopulatie sterk groeit van ongeveer 3500 dieren in 2019 naar zo’n 8500 nu. Omdat de bever streng beschermd is, mogen beheerders het dier alleen met vergunning verstoren of verwijderen. Als een bever de dijk onveilig maakt, volgen maatregelen als stalen damwanden, rasters, hoogwatervluchtplaatsen of een aangepaste inrichting van het landschap. Afschot geldt als laatste redmiddel en wordt zelden toegepast; volgens Schep zijn vooral de locaties problematisch, niet de bevers zelf.