Myrna organiseert dodemoedersdag: 'Iedereen gaat naar z'n moeder, ik niet'

In dit artikel:

Myrna Derksen (38) organiseert in Utrecht een bijeenkomst onder de naam Dodemoedersdag, een plek waar mensen die hun moeder hebben verloren elkaar kunnen ontmoeten rond Moederdag. Zelf verloor ze haar moeder op haar achttiende na een misgelopen experimentele behandeling; jarenlang vermeed ze lotgenotencontact, maar later ontdekte ze hoe belangrijk die herkenning kan zijn. Omdat commerciële moederdagcampagnes en familieactiviteiten de pijn alleen maar benadrukken, besloot ze zelf iets te organiseren voor wie geen moeder (meer) heeft.

De bijeenkomst, die morgen plaatsvindt, biedt een laagdrempelige invulling: deelnemers kunnen hun verhaal delen, een kaarsje aansteken, creatief bezig zijn of gewoon samen zijn — praten is niet verplicht en er is ruimte voor zowel verdriet als lachen. Het doel is herkenning en bespreekbaarheid van rouw, vooral onder jongere mensen die volgens Derksen en anderen vaak eenzaamheid en taboe ervaren bij groot verlies.

Eva Botting (29), die haar moeder acht jaar geleden verloor, ondersteunt initiatieven voor jonge rouwenden en organiseert samen met een vriendin wandelreizen voor mensen met ingrijpend verlies. Deelnemers ervaren elkaar vaak zonder veel woorden te hoeven wisselen; zoals een deelnemer het omschreef: "Het is alsof er een monster in de kamer staat" — lotgenoten weten meteen hoe dat monster eruitziet. Daarmee willen de organisatoren rouw een plek geven in het gewone leven en mensen helpen opnieuw perspectief te vinden; een van de reacties op het initiatief was dat iemand voor het eerst in jaren weer uitkijkt naar Moederdag.