Muzikant Elwin Staal, de zoon van Ede, debuteert als vijftiger met eerste album. 'Ik vond het moeilijk mijn eigen weg te vinden'

In dit artikel:

Elwin Staal (53), een van de zes zonen van de vermaarde Groningse singer-songwriter Ede Staal, presenteert onder zijn artiestennaam ES zijn eerste volledige album: Planet Beyond – Selected Cuts Volume 1. Na jaren van zoeken naar zijn eigen identiteit — en een ingrijpend keerpunt toen hij zijn veertigste haalde zonder de eerdere angst niet ouder te worden dan 45, zoals zijn vader die in 1986 overleed — heeft hij besloten zijn muziek publiekelijk te maken. „Dit maakt de cirkel rond,” zegt hij over de samenwerking die hem hiertoe bracht.

De plaat verschijnt 16 januari op vinyl bij het nieuwe label Ruiger Records van zijn jeugdvriend en huisdj Robert Wiersum (ook bekend als Rohbadobh), die Staal terugvond en uit het omvangrijke archief van honderden tracks een selectie van tien melodieuze, funkgeoriënteerde nummers koos. Een instore-optreden vindt plaats op zaterdag 17 januari bij platenwinkel De Jongens Van Hemmes in Groningen; de muziek is ook beschikbaar op streamingdiensten.

Staal groeide op in een boerenwoning in Tuikwerd, waar hij al als kind experimenteerde met de viersporenrecorder van zijn vader en een brede muzikale smaak ontwikkelde — van disco tot ambient, house, metal, breakbeat en techno. Na een onvoltooide kunstopleiding bij Minerva raakte hij actief in de Groningse housescene: als dj, veejay en deelnemer aan het alternatieve circuit rond club Simplon en de Zapclub, waar Wiersum een belangrijke rol speelde. Sinds ongeveer vijftien jaar woont hij in Oude RKZ, waar hij in een goed uitgeruste eigen ruimte — zijn ‘freakhol’ — ongestoord werkt aan muziek.

Wiersum prijst zowel Staal’s enorme productiviteit als de kwaliteit van zijn multi-instrumentale werk; voor het debuut werd bewust gekozen voor het toegankelijkere, funkgerichte materiaal. Staal bewaart zo’n tachtig mini-discs met naar schatting honderd uur opnames — een audiodagboek waar hij soms in verdwaalt, maar waaruit nu dus een eerste, zorgvuldig samengestelde release is voortgekomen.

Hoewel hij aanbiedingen kreeg om groter te gaan — hij weigerde ooit een tourkans met Junkie XL en The Prodigy — voelt Staal geen spijt van zijn koers. Na een periode van worstelen en een midlifecrisis ervaart hij nu meer balans en acceptatie van zowel zijn eigen muzikale veelstemmigheid als van het nalatenschap van zijn vader.