Moskeeën in Brussel willen massaal uitbreiden: "Mensen moeten nu soms buiten bidden"
In dit artikel:
In Brussel bereiden minstens veertien moskeeën uitbreidingen voor: dat varieert van een extra verdieping tot de aankoop of bouw van hele complexen. De drijfveren zijn gebrek aan ruimte tijdens vrijdagen en religieuze feestdagen, en de beschikbaarheid van donaties via de eigen gemeenschap. Veel campagnes lopen via sociale media.
Voorbeelden: Al Firdaws in Schaarbeek kondigde in februari aan te verhuizen naar een grotere locatie met aparte gebedsruimtes en leslokalen. In Laken haalde El Chatibi begin maart al ongeveer 1 miljoen euro op voor de aankoop van een aangrenzende loods van 1.400 m²; er ontbreekt nog circa 270.000 euro. Een deel van dat pand moet verhuurd worden om stabiele inkomsten te genereren. Al-Jadid (Brussel-Stad) mikt op 1,1 miljoen euro voor een extra gebouw, Centre El Hikma (Vorst) wil 400.000 euro voor een extra verdieping, en Centre Malik Ibn Anas droomt van de eerste moskee in Ganshoren.
In Jette bouwt vzw Averroes aan een modern vier verdiepingen tellend gebouw met gebedshal, leslokalen, conferentieruimte, cafetaria en fitness. Dat project stuitte in 2019 op bezwaren rond mobiliteit en geluid, maar kreeg begin vorig jaar alsnog toestemming; de fondsenwerving stond medio februari op 1 miljoen, het streefbedrag is 2,5 miljoen.
Plaatsgebrek is urgent: moskeeën melden dat op vrijdagen en grote feesten de capaciteit doorgaans met 10 tot 25 procent tekortschiet; sommige kerken moeten mensen weigeren of gebed op straat organiseren. Assouna in Anderlecht en Al-Azhar in Sint-Joost vormen concrete casussen: de ene startte een inzamelactie om een naastliggend pand te kopen, de andere wil de capaciteit van circa 300 naar het dubbele brengen en de extra ruimte ook inzetten voor humanitaire activiteiten en uitvaarten.
Betalingen voor zulke investeringen komen vrijwel altijd uit giften van gelovigen — zakat en andere privé-donaties — niet van lokale of federale overheden. Sommige imams benadrukken bewust geen buitenlandse financiering te willen aanvaarden. Formele overheidssteun vereist dat een moskee erkend is; dat proces kan jaren duren. Brussel telt rond de 25 erkende moskeeën, naast tientallen niet-erkende, wat de toegang tot subsidies bemoeilijkt.
Demografisch is het precieze aantal moslims in Brussel onbekend (registratie van religie is in België verboden), maar schattingen plaatsen hen rond 25% van de bevolking. Migratie, geboortes en veranderende rituelen — zoals het vaker houden van afscheidsbijeenkomsten in moskeeën in plaats van repatriatie — vergroten de druk op bestaande gebouwen. Experts pleiten ervoor erkenningen te versnellen, zodat moskeeën administratief en financieel beter ondersteund kunnen worden en zich meer kunnen integreren in het stedelijke weefsel.