Mona Keijzer woest op CDA-saboteurs: 'Asielsysteem is kapot, land kan 53.000 nareizigers niet aan'
In dit artikel:
Asielminister Mona Keijzer (BBB) uit felle kritiek op de Eerste Kamer omdat die volgens haar de behandeling van noodwetgeving vertraagt die de grenzen zou moeten sluiten nu de opvangcapaciteit in Nederland is uitgeput. Keijzer stelt dat er ongeveer 53.000 nareizigers (familieleden die door gezinshereniging willen aankomen) in de rij staan en dat het inwilligingspercentage rond de 87% ligt. Daardoor zou de instroom “onhoudbaar” zijn.
Volgens de minister zitten ruim 12.000 mensen met een verblijfsstatus nog in asielopvang omdat er geen sociale huurwoningen beschikbaar zijn; zij houden daardoor bedden bezet en veroorzaken extra noodopvang voor nieuwe asielzoekers. Keijzer waarschuwt dat dit de druk op de woningmarkt vergroot, met name op de voorraad sociale huurwoningen, waardoor jonge Nederlanders minder kans zouden hebben op een zelfstandige woning. Ook wijst ze op financiële consequenties: de overheid zou al circa 79 miljoen euro aan dwangsommen hebben betaald omdat procedures te lang duren, geld dat volgens de auteur beter in zorg, onderwijs of ouderenzorg had gekund.
Het artikel beschuldigt de Eerste Kamer — en in het bijzonder CDA- en D66-senatoren — van politieke obstructie en noemt dit verraad aan het land. Er wordt een tegenstelling geschetst tussen het kabinet dat wil ingrijpen en senatoren die, zo luidt de beschuldiging, vasthouden aan procedurele bezwaren of een ruimhartiger asielstandpunt. Ook wordt een verwijzing naar opiniestukken en media genoemd die soortgelijke kritiek uiten. Ten slotte roept de tekst op tot steun voor actie om de grenzen te sluiten en ziet het keiharde maatregelen als gerechtvaardigd onder de noemer “nood breekt wet”.
Belangrijk om te weten: dit is een sterk opinionerende tekst die cijfers en politieke conclusies presenteert vanuit het perspectief van Keijzer en haar aanhangers; termen als nareizigers, statushouders en IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst) verwijzen naar concrete onderdelen van het migratieproces, maar de gepresenteerde cijfers en interpretaties zijn betwistbaar en betreffen politieke prioriteiten en keuzes.