Mona Keijzer wilde geen verpleeghuis in haar buurt — en gebruikte stikstof als wapen

In dit artikel:

Voormalig minister van Volkshuisvesting Mona Keijzer maakte bezwaar tegen de bouw van een woonzorgcomplex met 26 plaatsen voor mensen met zware dementie en enkele zorghotelkamers aan de Oorgatkade in haar woonplaats Edam. Het project was in 2022 door een vastgoedbedrijf opgezet, had een zorgaanbieder als huurder voor twintig jaar en kreeg begin 2023 instemming van de gemeenteraad.

Keijzer stelde dat het complex te groot was, licht zou wegnemen, de huismus zou verstoren en tot te veel stikstofuitstoot bij een Natura 2000-gebied zou leiden. De Raad van State wees haar bezwaren op 1 november 2023 volledig af. Volgens de uitspraak had de huismus op deze plek geen essentiële functie en woonde Keijzer te ver van de bouwlocatie om als belanghebbende te worden gezien. Daarmee kreeg zij hetzelfde juridische oordeel als haar vroegere buurman, die eerder bezwaar had gemaakt tegen haar eigen herenhuis aan het Oorgat.

De zaak krijgt extra lading doordat Keijzer namens BBB juist kritiek heeft geuit op strenge stikstofregels en andere regelgeving die volgens haar de bouw belemmert. Als minister pleitte zij bovendien voor het schrappen van beroepsmogelijkheden tegen omgevingsvergunningen en steunde zij aanbevelingen uit het STOER-rapport om de woningbouw te versnellen. De auteur presenteert haar optreden in Edam daarom als tegenstrijdig met haar landelijke politieke standpunten.

Het complex is nog altijd niet gebouwd, terwijl Nederland ruim 320.000 mensen met dementie telt en het tekort aan verpleeghuisplaatsen naar verwachting verder oploopt. Keijzer werkte intussen aan Project2029, een nog op te richten sociaal-conservatieve politieke beweging die aan provinciale verkiezingen wil meedoen. Volgens het artikel roept haar rol in de Edamse zaak daardoor vragen op over de geloofwaardigheid van haar politieke boodschap.