Mona Keijzer wil rechts verenigen, maar over FVD zei ze: 'Die hebben ook standpunten die ver van mij afstaan'

In dit artikel:

Mona Keijzer pleitte zondag in het programma WNL Op Zondag voor meer samenwerking op rechts. Ze zei dat ze contact heeft gezocht met onafhankelijke senatoren en vindt dat rechtse partijen elkaar ook stevig moeten kunnen bekritiseren. Volgens Keijzer stemt Nederland al jaren rechts, maar krijgt het toch overwegend links beleid.

De auteur zet vraagtekens bij haar geloofwaardigheid als vereniger van rechts. Keijzer verliet na 32 jaar het CDA, omdat de partij volgens haar links-progressief was geworden. Vervolgens stapte ze over naar de BBB, om zich op 23 februari 2026 van de BBB-fractie af te splitsen en als eenmansfractie verder te gaan. In augustus presenteerde ze haar eigen sociaal-conservatieve beweging Project 2029, met als ambitie dertig zetels en het premierschap. Tegelijkertijd stelde ze tegenover de NOS dat BBB en JA21 niets oplossen.

Ook haar houding tegenover Forum voor Democratie (FVD) wordt als tegenstrijdig beschreven. Keijzer zei dat FVD op belangrijke punten ver van haar afstaat en noemde de partij volgens journalist Jonathan Krispijn zelfs ‘onheilzaam’. Dat gebeurde terwijl ze op een congres in Amersfoort sprak over thema’s als islam, massamigratie en zorgen over de toekomst van haar kleindochter — onderwerpen die ook sterk met FVD worden geassocieerd. FVD staat volgens de aangehaalde peilingen gemiddeld op ongeveer veertien zetels en bij Maurice de Hond op zeventien.

De centrale kritiek van de auteur is dat Keijzer wel rechtse standpunten wil verenigen, maar niet alle partijen en kiezers die deze standpunten vertegenwoordigen. Daardoor zou ze de versnippering op rechts juist versterken. Een rechts blok kan volgens het stuk niet effectief zijn als het FVD of de PVV vooraf uitsluit, omdat links daardoor ruimte houdt om meerderheden te vormen.

De auteur roept Keijzer daarom op met iedere rechtse partij in de Tweede Kamer te praten en samenwerking op inhoud te beoordelen, bijvoorbeeld rond migratie, Europese integratie en overheidsbemoeienis. Gebeurt dat niet, dan blijft Project 2029 volgens de auteur vooral een nieuwe, persoonlijke rechtse splinter. Het artikel eindigt met een oproep om de publicatie financieel te steunen en zich in te schrijven voor de nieuwsbrief op Substack.