Mona Keijzer heeft gelijk over de dwangstaat, maar verraadt rechts

In dit artikel:

In een opiniestuk wordt Mona Keijzer geprezen om een bericht op X na haar optreden op het Congres Cultuurdefensie in Amersfoort. Zij stelde, in navolging van auteur Coen de Jong, dat burgers zich vroeger nog aan religieuze of morele betutteling konden onttrekken, terwijl de overheid tegenwoordig via wetten, belastingen en regels haar ideologische opvattingen kan afdwingen. Keijzer noemde onder meer woke-onderwijs en media, hoge accijnzen, windparken, een suikertaks, migratie, asielzoekerscentra en het landbouw- en stikstofbeleid als voorbeelden van toenemende staatsdwang.

De auteur vindt die analyse treffend, maar verwijt Keijzer vervolgens hypocrisie omdat zij Forum voor Democratie (FVD) tijdens hetzelfde congres „onheilzaam” noemde. Volgens het opiniestuk verdedigt FVD al jaren precies de standpunten die Keijzer nu verwoordt, onder meer over klimaatbeleid, immigratie, boeren en Europese bemoeienis. Haar uitsluiting van FVD zou volgens de auteur voortkomen uit de wens om acceptabel te blijven voor gevestigde media en politieke partijen.

Ook wordt Keijzer verweten dat zij als minister van Volkshuisvesting beleid heeft ondertekend waarin landbouwgrond ruimte moet maken voor onder meer windparken en waarin bevolkingsgroei wordt geaccepteerd. De auteur stelt daarom dat haar kritiek op overheidsbeleid ongeloofwaardig blijft zolang zij Europese verdragen, immigratiebeleid en samenwerking met FVD niet principieel ter discussie stelt. Het stuk eindigt met een oproep aan Keijzer om met FVD samen te werken; anders zou haar cultuurkritiek slechts verkiezingsretoriek zijn. Tussendoor bevat het artikel meerdere promoties voor een betaald abonnement op DDS.