Molukkers uit Drenthe en Groningen willen niet dat excuses van Jetten bij woorden blijven. 'Anders zijn excuses niets waard'

In dit artikel:

Premier Rob Jetten heeft namens de Nederlandse regering excuses aangeboden voor de wijze waarop Molukse migranten na de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog in Nederland zijn behandeld. Tijdens de onthulling van een monument — onder meer bijgewoond door Molukse bewoners uit Groningen en Drenthe — werden die woorden met gemengde gevoelens ontvangen.

Veel aanwezigen noemen de excuses een eerste stap, maar vinden ze te laat en te beperkt. Alex Nanuru (Assen) zegt dat excuses jaren geleden al hadden moeten komen; hij wil dat de Nederlandse staat ook de Republiek der Zuid-Molukken (RMS) erkent en wijst op slechte huisvesting en economische achterstelling van zijn ouders, die in 1960 in de barakken van Westerbork leefden. Otjep Hully (Bovensmilde) hekelt dat de regering eerst excuses maakt en pas daarna naar de geschiedschrijving kijkt; volgens hem begint het verhaal al bij de proclamatie van de RMS op 25 april 1950, niet bij de aankomst in Nederland in maart 1951.

Petronella Haurissa (Assen) voelt zich zichtbaar erkend: voor het eerst zouden haar ouders als mensen gezien worden die voor Nederland hebben gevochten. Anderen, zoals Jeffrey en Marcella Pattiwael (Groningen), benadrukken dat woorden niet genoeg zijn: er is grondig onderzoek nodig naar waarom hele groepen werden gedeporteerd en welke concrete reparaties volgen. Jecy Sihasale (Bovensmilde), die de onthulling in Rotterdam bijwoonde, omschrijft haar reactie als een “mwoah-gevoel”: erkenning is welkom, maar zolang de geschiedenis van de Molukse gemeenschap niet breder wordt verteld en erkend, vrezen velen dat het bij symbolische gebaren blijft.