Mohammed (24) mocht naar binnen, Ali (32) verblijft al zes dagen op het gras in Ter Apel: 'Voor mijn familie heb ik geduld'

In dit artikel:

Ruim honderd asielzoekers lagen dinsdag overdag op het grasveld bij het aanmeldcentrum in Ter Apel nadat de opvang vol bleek te zitten. Groningen biedt extra nachtopvang aan, maar tijdens de dag moeten veel mensen buiten blijven; sommigen zitten inmiddels al zes dagen zonder fatsoenlijke dagopvang. De beperkte toelating is het gevolg van het door het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) ingestelde gecontroleerde deurbeleid: alleen de meest kwetsbaren krijgen een plek binnen.

Op het terrein spreken hulpverleners en journalisten met mannen die moe, heet en gefrustreerd zijn. De Koerdische Ali uit Syrië arriveerde op de eerste dag van het nieuwe beleid en zit overdag buiten terwijl zijn Palestijnse vriend Mohammed wel binnen mocht blijven. ‘Maximaal vier dagen buiten’ werd beloofd, maar het zijn er al zes, zegt Ali; ’s nachts wordt hij naar de nachtopvang gebracht waar slapen lastig is vanwege drukte en lawaai.

Basel uit Gaza, die ooit als bankier werkte en nu alles verloor, beschrijft zware, slapeloze nachten, volle was- en badruimtes en vieze dixies; hij verbergt de situatie voor zijn zwangere vrouw in Egypte uit angst dat zij hem terug wil laten keren. Op het gras ontstaat wisselend gedrag: sommigen bidden, anderen luisteren hard muziek of proberen de tijd te doden, wat spanning kan veroorzaken tussen verschillende culturele achtergronden.

Groningen verlengt de noodopvang minimaal één nacht, mogelijk een week, maar een structurele oplossing ontbreekt. De verhalen illustreren de druk op het asielsysteem en de menselijke tol van tijdelijke beleidsmaatregelen.