Mohamed had "altijd iets kapoenigs in zich", Arthur was "een zonnetje": slachtoffers van Buggenhout krijgen een gezicht

In dit artikel:

Bij een treinbotsing in Buggenhout gisteren werden twee schooljongens uit Bornem om het leven gebracht: de 15‑jarige Mohamed Reda en de 12‑jarige Arthur. Het busje dat hen naar school bracht botste op enkele honderden meters van de school tegen een trein; ook de begeleidster en de chauffeur overleden bij het ongeluk.

Op de school en bij de gedenkplek valt diepe verslagenheid te voelen. Leerkrachten, medeleerlingen en familie verzamelen zich rond rouwhoekjes waar foto’s, tekeningen en knutselwerkjes liggen. Van de families werd een afbeelding van de twee lachende jongens gedeeld, die nu centraal staat bij de herdenkingen.

Arthur, twaalf, zat sinds dit schooljaar in Buggenhout. Zijn directrice en leraren herinneren hem als een ontzettend vrolijk, speels jongetje — nog duidelijk kind, warm van aard en geliefd om zijn onschuldige humor. Hij was anderstalig, hield van tekenen, raakte gefascineerd door slakken en deed aan judo; in de klas maakte hij vaak tekeningen vol fantasie die nu bij zijn rouwplek liggen.

Mohamed Reda, vijftien, wordt omschreven als een aanhankelijke, levendige tiener met kenmerkende krullen en stralende ogen. Volgens leraren zat hij de laatste weken in zijn element: hij vond aansluiting, maakte vrienden en genoot van activiteiten zoals de recent gehouden bosklassen. Voetbal was zijn grote passie; docenten herinneren zich zijn speelsheid, zijn grappen en zijn liefde voor het spel.

De schoolgemeenschap rouwt om het plotselinge verlies van twee verschillende maar even geliefde jongeren. Leraren benadrukken dat zowel Arthur als Mohamed Reda gemist zullen worden — door klasgenoten, familie en het hele dorp.