Moeder verkocht huis aan zoon, maar onterfde dochter krijgt alsnog €316.295 toegewezen

In dit artikel:

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft een onterfde dochter €316.295,30 toegewezen. Haar moeder had de woning in 1995 aan haar zoon verkocht voor omgerekend €217.587,61, maar bleef er wonen. De koopsom werd omgezet in een renteloze lening zonder tussentijdse aflossingsplicht.

Volgens het hof moet niet alleen naar de verkoopakte worden gekeken, maar naar het geheel van de afspraken en de uitvoering daarvan. De zoon stelde later dat hij zijn schuld had verminderd door kosten voor zijn moeder te betalen, maar de administratie daarover was onvoldoende controleerbaar. Daardoor stond niet vast dat hij een volledige tegenprestatie voor de woning had geleverd.

Omdat de moeder haar zoon in feite had bevoordeeld, werd de woning als gift meegenomen bij de berekening van de legitieme portie. Het hof ging uit van een woningwaarde van €1.220.000 op 26 oktober 2005, toen de moeder afstand deed van haar recht van gebruik en bewoning. Samen met andere bezittingen en schulden kwam de berekeningsgrondslag uit op €1.265.181,20. Een kwart daarvan vormde in deze zaak de aanspraak van de dochter.

De zoon moet het bedrag betalen met wettelijke rente vanaf 10 oktober 2010. De dochter wordt geen mede-eigenaar van de woning; zij krijgt een geldvordering op haar broer. De uitspraak, die betrekking heeft op een langdurig familiegeschil en is neergelegd in het arrest van 25 augustus 2026, schept geen algemene regel dat iedere verkoop binnen een familie achteraf een schenking is. Vooral de lage koopsom, de renteloze lening en de ondeugdelijke verrekeningen waren hier doorslaggevend.

De zaak laat zien dat bij overdracht van een woning aan een kind niet alleen de akte, maar ook leningsovereenkomsten, betalingsbewijzen en goed onderbouwde verrekeningen moeten worden bewaard. Die documenten kunnen tientallen jaren later nodig zijn bij de afwikkeling van een nalatenschap.