Moeder verhuist, zoon wil haar sociale huurwoning houden: rechter ontbindt het contract en hij betaalt €637,44 per maand tot vertrek

In dit artikel:

Een zoon die in 2011 samen met zijn moeder een eengezinswoning van woningcorporatie Parteon in Zaandam huurde, mag daar niet blijven nadat zijn moeder in 2025 verhuisde. Hoewel zijn naam op het huurcontract stond, oordeelde de kantonrechter in Zaanstad dat hij zelf jarenlang zijn hoofdverblijf niet in de woning had gehad. Hij moet binnen drie maanden vertrekken en tot die tijd €637,44 per maand betalen.

De moeder betaalde vanaf het begin de huur en stond als enige op het adres ingeschreven. De zoon woonde volgens de rechter hooguit af en toe in Zaandam en verbleef voor zijn werk in andere woningen. Pas nadat zijn moeder naar Amsterdam was verhuisd, schreef hij zich in op het adres en vroeg hij Parteon om het contract volledig op zijn naam te zetten. De corporatie wilde juist dat de woning werd opgeleverd en stapte naar de rechter.

De zoon kreeg wel gelijk op een belangrijk punt: Parteon had hem in 2019 niet zomaar van het contract mogen verwijderen. Omdat hij als huurder in de overeenkomst stond en bezwaar had gemaakt, bleef hij formeel huurder totdat de overeenkomst rechtsgeldig werd beëindigd. Dat gaf hem echter geen recht om de woning over te nemen.

Volgens de rechter moesten moeder en zoon, omdat zij samen een ruime eengezinswoning met drie slaapkamers huurden, er allebei hun hoofdverblijf hebben. De zoon kon dat niet aantonen. Zijn bewijs bestond onder meer uit enkele pinbetalingen, winkelnota’s, een huisartsverslag en een verklaring van een buurman. Omdat sociale huurwoningen schaars zijn, woog het langdurig niet bewonen van de woning zwaar. De huurovereenkomst werd daarom ontbonden; de ontruiming mag doorgaan, ook als hij in hoger beroep gaat.

De zaak laat zien dat een volwassen kind niet automatisch aanspraak maakt op de huurwoning van een ouder doordat diens naam op het contract staat. Wie medehuurder wil worden, moet doorgaans aantonen dat hij minstens twee jaar samenwoont, een duurzame huishouding voert en de huur zelfstandig kan betalen. Wie al als huurder op het contract staat maar elders woont, behoudt die status wel, maar kan juist worden aangesproken op de verplichting om de woning daadwerkelijk als hoofdverblijf te gebruiken.