Moderne kluizenaar heeft bewust zo weinig mogelijk contact met buitenwereld: 'Ik ben alleen, maar niet eenzaam' (premium)

In dit artikel:

In de Facebook-groep Kluizenarij, met meer dan 25.000 leden, delen mensen hun ervaringen en reflecties over het leven als kluizenaar. De groep is een toevluchtsoord voor individuen die rust en sereniteit zoeken, en legt de nadruk op moderne vormen van afzondering, los van religieuze conventies.

Annalies, een lid die haar behoefte aan alleen zijn steeds sterker ervaart, beschrijft hoe ze periodes van stilte waardeert om met zichzelf in contact te komen. Terwijl ze de drukte van Amsterdam om zich heen heeft, vindt ze solace in de natuur en het terugtrekken in haarzelf. Ze merkt op dat de hedendaagse maatschappij individueel is, maar dat dit vaak voortkomt uit prestatiedrang in plaats van een zoektocht naar diepgang.

Thomas van Kleef, een 70-jarige dienend kluizenaar die een retraitehuis beheert, ontdekte dertig jaar geleden zijn roeping als monnik tijdens een verblijf in een klooster. Hij legt de nadruk op het belang van stilte en bewuste leven, waarbij hij sociale interacties minimaliseert om zich te concentreren op zijn innerlijke wereld. Voor hem draait kluizenaarschap niet om totale afzondering, maar om de kwaliteit van contact met zichzelf.

Beide individuen benadrukken dat een leven in afzondering niet noodzakelijk betekent dat ze verdriet of eenzaamheid ervaren. Het gaat vooral om het creëren van ruimte voor zelfreflectie en groei, iets wat volgens hen steeds relevanter wordt in een wereld waar spiritualiteit aan belang wint.