Mode-ondernemer Nada Merrachi: 'Ik moest mijn stijl helemaal opnieuw uitvinden toen ik een hijab ging dragen'
In dit artikel:
Zouhair el Moujtahid (35) en Nada Merrachi (27) begonnen hun relatie via Instagram en runnen inmiddels samen het modemerken Merrachi, opgericht door Nada in 2020. Wat begonnen is als een influencerproject groeide uit tot een bedrijf met ongeveer 85 medewerkers, een hoofdkantoor in Amsterdam‑Duivendrecht, twee fysieke winkels (Amsterdam en Antwerpen) en een webshop die in heel Europa levert. Het stel woont met hun twee kinderen in Dubai en was deze herfst kort in Nederland voor de lancering van de nieuwe collectie.
Merrachi richt zich op ‘modest fashion’: kleding die de lichaamsvormen niet accentueert (veelal A‑lijn), lange mouwen en ondoorzichtige, comfortabele hoofddoeken. De doelgroep bestaat vooral uit moslimvrouwen, maar ook niet‑moslims die een ingetogen stijl prefereren, kopen bij het merk. Hoofddoeken kosten doorgaans tussen de €25 en €59. De labelstrategie combineert vaste winkels op A‑locaties met pop‑ups; laatst veroorzaakte een reclamecampagne in Frankrijk ophef toen de Eiffeltoren in een hijab werd gevisualiseerd — de media‑ruzie leverde echter rijen klanten op.
Nada vertelt dat het dragen van de hijab eind 2019 een ingrijpende persoonlijke verandering was: niet alleen kleding, maar ook gedrag moest bijgesteld worden. Omdat er destijds weinig modemerken waren die aansloten op die normen, zag ze ruimte om zelf oplossingen te bieden. Zij stuurt de productvisie aan — met wortels in haar Marokkaanse familiehistorie en ervaring met stoffen en coupe — terwijl Zouhair het commerciële en organisatiedeel invult. Samen benadrukken ze dat ze van start‑up naar scale‑up groeien en nog steeds veel zelf willen bepalen: fotografie, teksten en de ‘aesthetic’ moeten kloppen.
Merrachi wil twee dingen bereiken: modest fashion normaliseren binnen de mainstream (daarom alleen winkels op prominente locaties) en stereotiepe beelden bestrijden dat hoofddoekdragende vrouwen minder vrij of ambities zouden hebben. Het merk profileert zich als een plek voor jonge, Europees‑opgevoede vrouwen die carrière maken en tegelijk volgens hun normen willen kleden. De oprichters zien hun rol ook als community‑bouwers: winkel‑events en een café bij de Antwerpse winkel moeten sisterhood en warmte uitstralen.
De snelle uitverkoop van collecties roept soms vragen op; het duo zegt dit niet bewust te sturen om hype te creëren, maar te maken te hebben met onvoorspelbare vraag in nieuwe markten. Ze werken aan maatregelen zoals tijdsloten en verhogen geleidelijk de productie. De keuze om in Dubai te wonen heeft praktische redenen — logistiek richting Azië en Turkije en gezinsleven — terwijl het marketingteam in Amsterdam blijft zitten voor de Europese uitvoering.
Sociaal‑politieke ontwikkelingen (zoals polariserende debatten in Nederland en Frankrijk) versterken volgens hen de noodzaak van hun missie: modest fashion zichtbaar maken in het straatbeeld en vrouwen de ruimte geven om vrij en volwaardig deel te nemen aan de samenleving.