Mixtape laat de tweedeling binnen de hedendaagse game-industrie maar al te goed zien

woensdag, 10 juni 2026 (14:45) - Mashable NL

In dit artikel:

Mixtape is een coming-of-age verhalende game van ontwikkelaar Beethoven & Dinosaur en uitgever Annapurna Interactive, waarin drie vrienden hun laatste avond voor het einde van de middelbare school beleven. In plaats van een klassiek doorlopend verhaal bestaat de game uit korte herinneringen en scènes; het voelt meer als een interactieve tekenfilm waarin jaren‑negentigmuziek (onder meer The Smashing Pumpkins, Iggy Pop, DEVO en Joy Division) en eenvoudige interacties het emotionele centrum vormen. De ontwikkelaar experimenteert dus met vorm en sfeer in plaats van traditionele gameplaymechanieken.

Een week na de release ontstond online zware kritiek, vooral op YouTube. Makers van video’s bestempelden Mixtape als geen echte game, saai of te “woke” en richtten hun woede vooral op recensies die de game uitzonderlijk hoog beoordeelden. Dat kwam vooral door een perfecte tien van IGN US, wat bij sommige kijkers leidde tot complottheorieën dat uitgever Annapurna recensenten zou hebben beïnvloed of betaald voor positieve scores. Er is geen bewijs voor zulke aantijgingen.

De auteur, die sinds 1999 in de game-industrie werkt en ervaring heeft als recensent, betoogt dat directe betaling voor positieve recensies in het huidige medialandschap onwaarschijnlijk is en dat geruchten snel ontkracht zouden worden. Wel wijst hij op een bredere oorzaak: de scheidslijn tussen professionele recensenten (die betaald werk leveren) en contentmakers op platforms als YouTube (die leven van clicks en views). Die laatste groep heeft soms voordeel bij polariserende of sensationele content — controverse levert kijkers en inkomsten op.

Het debat over Mixtape had volgens de schrijver een kans kunnen zijn om constructief te praten over beoordelingsmethodes en verwachtingen rond wat een ‘game’ is. In plaats daarvan ontaardde de discussie in aannames, persoonlijke aanvallen en politieke verwijten. De oproep is om meningen te baseren op feiten en openlijk te erkennen dat smaken verschillen: het is volkomen legitiem iets niet te waarderen, maar beschuldigingen zonder bewijs schaden het gesprek. Uiteindelijk blijft Mixtape een artistieke keuze binnen een medium dat ruimte biedt voor experimenten — en ja, het blijft gewoon een spel.