Misdaadverslaggever Gerlof Leistra: „In de ogen van Arabische crimineel zijn wij christenhonden"

In dit artikel:

Misdaadverslaggever Gerlof Leistra vertelt vanuit zijn woning in Haarlem over de risico’s van zijn werk, de ontwikkeling van de georganiseerde misdaad en zijn kijk op veiligheid in Nederland. Hij zegt doorgaans open en rechtstreeks op mensen af te stappen, ook op zware criminelen, maar trekt een grens wanneer een reportage zijn leven onnodig in gevaar brengt.

Als voorbeeld noemt Leistra een conflict met een leider van de inmiddels verboden motorclub Satudarah. Nadat de man hem telefonisch had bedreigd vanwege een publicatie, bezocht Leistra hem de volgende dag in het clubhuis in Tilburg. Het gesprek verliep uiteindelijk gemoedelijk. Ook ontmoette hij in het clubhuis van de Hells Angels de later geliquideerde crimineel Sam Klepper. Klepper vertelde hem over veertien liquidaties, maar vroeg hem die informatie pas na zijn dood te publiceren. Leistra stemde daarmee in, omdat publicatie tijdens Kleppers leven volgens hem een groot risico zou hebben gevormd.

Leistra benadrukt dat misdaadverslaggevers zich niet door criminelen moeten laten gebruiken. Hij controleert hun verhalen daarom bij onder anderen advocaten, rechercheurs en nabestaanden. Over de gewelddadige actie in Overasselt, waarbij tientallen zwaarbewapende mannen vermoedelijk drugscrimineel Jan G. wilden doden, zegt hij dat de daders amateuristisch te werk gingen. Een beveiliger werd gedood, twee agenten raakten gewond, maar de politie wist veel verdachten snel op te pakken. Leistra prijst daarbij de inzet van helikopters, drones en speciale eenheden, al vindt hij het onbegrijpelijk dat wapens pas een week later bij een school werden gevonden.

Volgens Leistra bewijst Overasselt wel dat Nederland een ernstig drugsprobleem heeft, maar nog niet dat het land een narcostaat is. De georganiseerde misdaad heeft volgens hem veel invloed, maar de overheid werkt niet met haar samen. Wel ziet hij een verharding binnen de drugswereld. Hij verwijst naar de liquidaties rond het Marengoproces, waaronder die van de broer van kroongetuige Nabil B., advocaat Derk Wiersum en Peter R. de Vries. In zijn ogen zijn criminele netwerken gewelddadiger en gewetenlozer geworden, al verwacht hij niet dat overal in Nederland zwaarbewapende ‘legertjes’ zullen opduiken.

Tegelijkertijd wijst Leistra erop dat het totale aantal moorden sterk is gedaald: van ruim 280 in 1992 naar 102 in het voorafgaande jaar, een laagterecord. Toch voelen meer mensen zich onveilig; volgens het CBS gaf 37 procent dat in 2025 aan, tegenover 33 procent in 2019. Hij schrijft dat verschil vooral toe aan sociale media, die incidenten voortdurend onder de aandacht brengen. Ook inbraken, autodiefstal en straatgeweld zijn volgens hem afgenomen, hoewel onlinecriminaliteit en overlast in sommige steden zijn toegenomen.

Over de politie is Leistra positief én kritisch. Hij vindt dat agenten over het algemeen goed werk leveren, maar begrijpt dat door personeelstekorten niet iedere aangifte kan worden opgepakt. Tegelijkertijd vindt hij de politie in het straatbeeld te weinig zichtbaar, vooral ’s nachts rond stations. De vele demonstraties leggen volgens hem bovendien extra druk op de capaciteit.

Verder bespreekt Leistra een recente broer­doding in een reformatorische familie in Gouda. Dat zulke misdrijven ook binnen gesloten geloofsgemeenschappen voorkomen, verbaast hem niet; juist op het gebied van zedenmisdrijven kan een gesloten cultuur problemen verbergen. Hoewel hij niet meer naar de kerk gaat en niet in een hiernamaals gelooft, zegt hij waarden uit zijn gereformeerde opvoeding te hebben behouden, zoals hard werken en opkomen voor anderen.

Leistra noemt zichzelf ten slotte de ‘linkerbuitenboordmotor’ van Elsevier. Hij wijkt politiek geregeld af van zijn veelal rechtse collega’s: hij verzet zich tegen het afschaffen van ontwikkelingshulp, ziet Donald Trump als een gevaar en bekritiseert zowel de Hamas-aanval van 7 oktober 2023 als het Israëlische optreden in Gaza. Zijn sympathie ligt volgens hem vooral bij mensen die nog vooruitgeholpen moeten worden.