Minnares en weduwe ruziën over bewindvoering bij afwikkeling nalatenschap

In dit artikel:

De Rechtbank Noord-Holland heeft in een recent kort geding beslist dat de minnares van een overleden man haar rol als bewindvoerder van de nalatenschap moet neerleggen. De overledene had zijn echtgenote als enige erfgenaam aangewezen, maar tegelijk bepaald dat zijn minnares maandelijks €8.000 zou ontvangen. Na het overlijden werden twee eerder aangewezen executeurs/bewindvoerders vroegtijdig ontslagen; ongeveer twee jaar later benoemde de rechter de minnares tot opvolgend bewindvoerder.

Die benoeming leidde tot felle spanningen: de weduwe stelde dat de minnares tegenovergestelde belangen heeft en haar taken onvoldoende vervult — onder meer door de leefgelduitkering aan de weduwe stop te zetten en voor te stellen de woning van de weduwe te verkopen terwijl ook andere panden uit de nalatenschap beschikbaar zouden zijn. De minnares erkende een slechte verstandhouding, maar wilde niet wijken en verzocht zelf om een notaris als bewindvoerder.

De kantonrechter oordeelde dat hier sprake is van een onverenigbare dubbelrol: iemand die zowel begunstigde als bewindvoerder is behoeft een bijzonder groot vertrouwen en goede communicatie met de weduwe. De buitenechtelijke relatie tussen de overledene en de minnares versterkte het gebrek aan vertrouwen. Om die reden werd een onafhankelijke opvolger benoemd — niet de door de minnares voorgestelde notaris — zodat een derde met een frisse blik de afwikkeling kan voortzetten. De uitspraak illustreert dat persoonlijke verhoudingen en belangenverstrengeling doorslaggevend kunnen zijn bij de keuze van een bewindvoerder.