Minister Vijlbrief geeft toe: Gemeenten bouwen massaal distributiecentra zónder ook maar één woning voor arbeidsmigranten te regelen

In dit artikel:

Het kabinet erkent dat gemeenten bij de vergunningverlening voor grote distributiecentra vaak onvoldoende rekening houden met de huisvesting van arbeidsmigranten. Volgens antwoorden op Kamervragen is bovendien niet bekend hoe vaak gemeenten hierover bindende afspraken maken met bedrijven. Een sinds 2024 beschikbare handreiking voor het beoordelen van de gevolgen voor leefbaarheid wordt evenmin systematisch gevolgd; het ministerie en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten weten niet hoeveel gemeenten deze gebruiken.

De kwestie speelt tegen de achtergrond van de woningnood en de sterke groei van distributie- en logistiekcentra. Ruim een derde van de buitenlandse uitzendkrachten werkt volgens het artikel in deze sector. De auteur stelt dat bedrijven profiteren van goedkope arbeidskrachten uit Oost- en Zuid-Europa, terwijl de druk op de woningmarkt en publieke voorzieningen bij gemeenten en belastingbetalers terechtkomt. Ook zouden uitzendbureaus woningen en vakantieparken opkopen en arbeidsmigranten daar dicht op elkaar huisvesten.

Verder bekritiseert het artikel de afhankelijkheid van arbeidsmigranten en de kwetsbare positie van uitzendkrachten. Wie zijn baan verliest, kan volgens de auteur ook snel zijn tijdelijke huisvesting kwijtraken. De eerder gemaakte politieke belofte dat huisvesting en leefbaarheid geregeld moeten zijn voordat extra werknemers worden aangetrokken, is volgens het artikel nog niet uitgevoerd. Als oplossing pleit de auteur ervoor bedrijven zelf voor de maatschappelijke kosten te laten betalen, minder goedkope arbeid te importeren en meer in automatisering en hogere lonen te investeren. Het stuk bevat daarnaast meerdere oproepen om de uitgever financieel te steunen.