Minister Sterk schrapt het 's nachts opsluiten van zeer agressieve jongeren in de jeugdzorg, en voor het personeel is er alleen een gesprek

In dit artikel:

Minister Mirjam Sterk (CDA) schrapt het plan van het vorige kabinet om ongeveer vierhonderd zeer agressieve jongeren in de gesloten jeugdzorg ’s nachts op hun kamer te mogen opsluiten. Het voorstel werd in juni 2025 aangekondigd door toenmalig staatssecretaris Vincent Karremans (VVD) en zou gelden voor jongeren vanaf twaalf jaar. De maatregel was bedoeld voor situaties waarin jongeren medewerkers en groepsgenoten bedreigen of aanvallen en waarin sprake is van onder meer afpersing, seksueel grensoverschrijdend gedrag en ronselen.

Sterk schrijft aan de Tweede Kamer dat nachtelijke insluiting niet proportioneel is en dat de noodzaak onvoldoende is onderbouwd. Ze vreest bovendien dat een uitzonderlijke maatregel geleidelijk normaal zou worden. Kinderrechtenorganisaties hadden het plan eerder bekritiseerd, omdat opsluiting kinderen psychisch en emotioneel kan schaden. In plaats daarvan wil Sterk met zorgverleners en andere betrokkenen bespreken hoe instellingen beter met escalaties kunnen omgaan en geweld kunnen voorkomen.

De auteur vindt dat onvoldoende. Volgens het artikel blijft onduidelijk hoe groepsleiders en andere jongeren ’s nachts beschermd worden wanneer een jongere volledig escaleert. Ook kwetsbare kinderen in de instellingen zouden volgens de auteur bescherming nodig hebben tegen geweld, afpersing en seksueel grensoverschrijdend gedrag door groepsgenoten. Het schrappen van de maatregel zou de risico’s volgens deze redenering vooral bij personeel en andere jongeren leggen.

Het artikel roept de Tweede Kamer daarom op Sterk vóór het einde van het jaar tot een concreet alternatief te bewegen. Daarbij zouden instellingen onder meer openbaar moeten maken hoe vaak medewerkers ’s nachts worden aangevallen. Als een werkbare oplossing uitblijft, zou de Kamer het oorspronkelijke plan opnieuw moeten behandelen, maar dan met strikte voorwaarden en toezicht. De auteur erkent dat nachtelijke opsluiting een zware maatregel is, maar stelt dat duidelijke grenzen soms nodig zijn om iedereen veilig te houden.