Minister Moes (BBB) trapt in Hilversumse val: NPO mag 12 miljoen extra harken met commercials (Schaf dat circus toch af!)

zaterdag, 22 november 2025 (18:37) - Dagelijkse Standaard

In dit artikel:

De Tweede Kamer, met initiatief van de PVV, stemde voor een bezuiniging van 50 miljoen euro op de NPO. Minister Eppo Moes (BBB) stemde vervolgens in met een maatregel waardoor de publieke omroep meer reclametijd mag verkopen: van 8 naar 10 procent van de zendtijd. Volgens de minister levert dat ongeveer 12 miljoen euro op, waardoor een groot deel van de beoogde besparing wordt opgevangen zonder dat de organisatie veel hoeft in te krimpen.

De auteur van het stuk beschouwt dit als een achterdeurmanoeuvre: formeel wordt bezuinigd, maar feitelijk blijft de NPO omvangrijk doordat extra reclame inkomsten de pijn verzachten. Kritiekpunten zijn onder meer:
- Marktvervaging: de publieke omroep zou met extra reclame direct concurreren met commerciële zenders (zoals RTL en Talpa) terwijl zij staatssteun behoudt, wat volgens de schrijver reclamegeld en marktkansen van commerciële partijen wegneemt.
- Doelvreemd gebruik van publiek geld: de NPO zou programma’s maken die weinig van publieke waarde toevoegen, maar wel ideologisch gekleurd zijn; het extra commerciële karakter zou verder afbreuk doen aan publieke taken.
- Verlies van maatschappelijke reclame: de extra commerciële blokkentijd leidt tot minder ruimte voor maatschappelijke spotjes (bijvoorbeeld voor goede doelen en musea), aldus de minister en de commentator.

De schrijver noemt het teleurstellend dat een BBB-minister hierin meegaat, omdat kiezers op rechts juist een stevige hervorming van Hilversum wilden. Radicale opties worden voorgesteld als eerlijke uitvoering van de bezuiniging — zoals het sluiten van zenders (bijv. NPO 3, Radio 4) en het schrappen van veel talkshows — in plaats van het toestaan van extra reclame-inkomsten.

Als achtergrondcontext: STER regelt de verkoop van reclameruimte voor de publieke omroep; de discussie raakt grotere vragen over de rol van een staatsgesubsidieerde omroep in een tijd van streaming, YouTube en podcasts. In het artikel wordt die rol betwist en wordt opgeroepen tot ontmanteling van de NPO, gecombineerd met een politieke oproep (petities tegen abortusbeleid), waarmee de tekst zowel beleidskritiek als politieke mobilisatie bevat.