Minister Hermans stelt de woonlandfactoren voor 2027 vast voor de CAK-verdragsbijdrage en zorgtoeslag van AOW'ers in het buitenland

In dit artikel:

Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid heeft de woonlandfactoren voor 2027 vastgesteld. De nieuwe percentages gaan op 1 januari 2027 in en bepalen zowel de verdragsbijdrage die Nederlandse gepensioneerden in het buitenland aan het CAK betalen als de zorgtoeslag waarop zij eventueel recht hebben.

Nederlanders met een AOW- of ander wettelijk pensioen die in een EU-, EER- of verdragsland wonen, kunnen daar gebruikmaken van het wettelijke zorgstelsel. Nederland vergoedt de kosten, terwijl de gepensioneerde via het CAK een bijdrage betaalt die wordt gebaseerd op de Nederlandse zorgpremie en inkomensafhankelijke bijdragen. Die grondslag wordt vermenigvuldigd met een factor die de publieke zorguitgaven in het woonland vergelijkt met die in Nederland. Om sterke jaarlijkse schommelingen te voorkomen, is hiervoor een gemiddelde over drie jaren gebruikt.

Voor Spanje daalt de factor van 0,4408 naar 0,4295. Ook Frankrijk en Italië krijgen een lagere factor: respectievelijk 0,8148 en 0,4610. In België stijgt de factor van 0,8165 naar 0,8248. Ook Portugal, Griekenland, Hongarije, Oostenrijk en Polen gaan omhoog. Voor Andorra en San Marino zijn voor het eerst factoren opgenomen, al is hun ingangsdatum nog niet vastgesteld.

In Duitsland, Zwitserland, Denemarken, Ierland, IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zweden blijft de factor door een maximum op 1,0000 begrensd. Daardoor betaalt niemand daar meer dan 100 procent van de Nederlandse bijdragegrondslag.

Dezelfde woonlandfactor wordt gebruikt voor de zorgtoeslag. Een lagere bijdrage betekent daarom ook een lagere toeslag, mits iemand aan de Nederlandse inkomens- en vermogensvoorwaarden voldoet.