Milieugroep wil klimaatproject stoppen: vertraagt CO2-opslag de verduurzaming?
In dit artikel:
Milieugroep MOB heeft bij de Raad van State bezwaar gemaakt tegen het Aramis‑project, het kabinetprogramma om jaarlijks miljoenen tonnen industriële CO2 onder de bodem van de Noordzee op te slaan. Tijdens de zitting maandag stelde MOB dat grootschalige CCS (afvang en opslag van CO2) de verkeerde keuze is: het verlengt volgens de organisatie de levensduur van fossiele raffinaderijen en creëert een financiële noodzaak voor bedrijven om de komende decennia CO2 te blijven uitstoten.
Aramis is ontworpen als een open netwerk van pijpleidingen naar lege gasvelden onder de Noordzee. Het kabinet en betrokken staatsbedrijven verwachten dat Aramis aanvankelijk zo’n 5 miljoen ton CO2 per jaar kan afvangen, met ruimte om op te schalen tot ongeveer 22 miljoen ton — bijna een zesde van de huidige Nederlandse emissies. De regering ziet het project als een “belangrijke tussenstap” richting CO2‑vrije alternatieven en benadrukt dat ook biogene CO2 (bijvoorbeeld uit biomassa of biobrandstoffen) kan worden opgeslagen; dat type opslag kan netto CO2 uit de atmosfeer verwijderen, iets wat klimaatadviseurs als essentieel beschouwen.
MOB klaagt dat het kabinet onvoldoende heeft onderzocht of Aramis een lock‑in naar fossiele energie veroorzaakt en dat de selectiecriteria te ruim zijn: volgens de organisatie had alleen bedrijven die zich écht niet kunnen verduurzamen toegang mogen krijgen. Verder voert MOB aan dat de stikstofuitstoot die gepaard gaat met CO2‑afvang en extra scheepvaart onvoldoende is meegenomen bij de natuurvergunningen.
De landsadvocaat verdedigde het project: bedrijven die CO2 willen opslaan moeten eigen vergunningen aanvragen en Aramis is bedoeld als open infrastructuur waar ook buitenlandse partijen op kunnen aanhaken. Oorspronkelijk werkten oliebedrijven Shell en TotalEnergies mee; zij trokken zich deels terug vorig jaar, waarna het kabinet meer financiële betrokkenheid koos.
De Raad van State blijkt terughoudend bij het toetsen van politiek‑bestuurlijke afwegingen; de uitspraak wordt normaal gesproken binnen drie maanden verwacht. De initiatiefnemers hopen nog dit of volgend jaar definitief groen licht te krijgen, met mogelijk de eerste injectie van CO2 in 2030. De zaak raakt aan de kern van de klimaatpolitiek: welke rol krijgt CCS naast structurele verduurzaming van de zware industrie?