Mijnbouwcommissie 'ligt wakker' van lage vertrouwen in Drenthe en Friesland

In dit artikel:

Commissie Mijnbouwschade voerde afgelopen donderdag een kennismakingsgesprek in een klein zaaltje van de Tweede Kamer waar slechts drie Kamerleden verschenen. Een dag later veranderde een zware beving in Eleveld bij Assen de toon: tientallen bewoners meldden schade aan huizen. Commissielid Margriet Drijver gaf toe er een nacht van wakker te hebben gelegen en klaagde dat kritiek op de commissie het werk bemoeilijkt: "Wij doen zó ons best, en dan vertelt u dat er geen vertrouwen in ons is."

De kern van de controverse is dat de Commissie Mijnbouwschade in gebieden buiten het grote Groningen-veld veel terughoudender schade vergoedt dan het Instituut Mijnbouwschade Groningen (IMG). Waar het IMG in Groningen vaak uitgaat van het voordeel van de twijfel en zonder uitgebreid onderzoek uitkeert, hanteert de commissie voor kleine velden striktere regels: claimants moeten aantonen dat schade door winnningen is veroorzaakt en er geldt doorgaans een meldtermijn van twaalf maanden. Daardoor keerde de commissie de afgelopen jaren na kostbare onderzoeken slechts ongeveer 80.000 euro uit, terwijl het IMG miljarden betaalde.

Voorzitter Remmert Sluijter legde uit dat de commissie zich houdt aan wettelijke afspraken en de contractuele kaders met oliemaatschappijen, en dat zij daarom geen ruimere, tegemoetkomende regels kan toepassen zoals in Groningen. Dat leidt tot frustratie bij bewoners net buiten het IMG-gebied: zij zien dat buren met vergelijkbare scheuren in het IMG-gebied veel hogere vergoedingen krijgen. Lokale overheden in Drenthe en Friesland vragen daarom al langer om een ruimere regeling, inclusief terugwerkende kracht, en een Kamermeerderheid steunde een motie van CDA'er Henk Jumelet om de twaalfmaandslimiet te schrappen.

De commissie benadrukt ook praktische bezwaren tegen versoepeling: bij kleine bevingen is het causale verband met schade vaker moeilijk te bewijzen, en er wordt rekening gehouden met een verwachte toename van claims door nieuwe projecten (geothermie, waterstofopslag) en nog bestaande kwesties zoals oude schade in Limburg. Dat alles maakt hun werklast en afwegingsvraagstukken complexer en voedt het politieke debat over gelijkheid tussen getroffen gebieden en financiële uitvoerbaarheid.