'Mijn rug mag krom zijn, mijn olympische doelen staan recht overeind'

In dit artikel:

Kiara Derks (24) uit Almere leeft sinds haar geboorte met scoliose, maar heeft haar blik op de top gericht: een olympisch startbewijs voor Milaan staat hoog op haar verlanglijst. Vorig jaar kwam ze voor het eerst bij de WK binnen de top dertig terecht; nog één top-30-klassering in het World Cup-circuit is genoeg om aan de eisen voor een olympisch ticket te voldoen.

De wervelvergroeiing is terug te voeren op het KISS-syndroom, waardoor haar onderkaak scheef groeide en later haar rug kromtrok. Dat levert haar dagelijks pijn op — ze zegt dat het voelt alsof er constant aan haar spieren wordt getrokken — maar op de piste verdwijnen die klachten vaak door focus en adrenaline: tijdens een run vergeet ze de pijn. Ze krijgt behandeling van een fysiotherapeut gespecialiseerd in scoliose en gebruikt een speciaal bitje dat haar kaak corrigeert; volgens Derks verbetert dat de zenuwcommunicatie en haar krachtbalans.

Een operatie staat momenteel niet ter discussie omdat dat haar topsportcarrière zou verstoren. Financiële beperkingen maken reizen lastiger: ze kan niet altijd haar vaste fysiotherapeut meenemen en is in het buitenland vaak afhankelijk van lokale fysiotherapeuten of masseurs terwijl ze eigenlijk twee behandelingen per week nodig heeft om terugval te voorkomen.

Derks noemt wereldsterren als Mikaela Shiffrin en Lindsey Vonn inspiratiebronnen en benadrukt dat op de piste iedereen gelijk is: “Mijn rug mag krom zijn, mijn doelen staan recht overeind.” Ze wil met haar verhaal kinderen en jongeren laten zien dat een medische afwijking geen onoverkomelijke belemmering hoeft te zijn en hoopt dat haar doorzettingsvermogen anderen motiveert.

Ondanks de pijn en de moeilijke momenten blijft ze gedisciplineerd trainen en zet alles op alles voor die ene kans op de Spelen — niet alleen voor zichzelf, maar ook om een voorbeeld te zijn voor sporters met vergelijkbare uitdagingen.