Michiel van de Pol biedt in 'Mantel der liefde' troost en lichtheid na overlijden van zijn moeder

In dit artikel:

Michiel van de Pol beschrijft in zijn nieuwe graphic novel Mantel der liefde de laatste jaren van zijn moeder Riet, die in 2022 op 88‑jarige leeftijd overleed. Het boek ontstond als persoonlijke verwerking: het maken ervan gaf de auteur troost, en hij hoopt dat het ook andere lezers die hun moeder missen kan bemoedigen. Tegelijkertijd heeft Van de Pol een universeel verhaal geconstrueerd dat herkenbare situaties rond ouderdom, zorg en verlies oproept.

Het beeld op de omslag — Michiel die zijn moeder onder een enorme warme deken een kopje koffie geeft — vat de toon goed: liefdevol, soms ongemakkelijk, vaak klein en alledaags. Riet wordt geschetst als een levendige maar steeds eigenwijzere bejaarde, voor wie de bezoeken van haar zoon lichtpuntjes zijn. Michiel en zijn vrouw Lisette nemen de zorg voor haar op zich, met veel inzet maar ook met de frustraties die komen kijken bij hulpverlening, ziekenhuisbezoeken en ingewikkelde zorgbeslissingen. Riet zit tussen wal en schip: te zelfstandig voor het verpleeghuis, te kwetsbaar om alleen te blijven.

Van de Pol gebruikt veel humor — vooral in de tegenstelling tussen zijn kosmopolitische zelfbeeld en de nuchtere Brabantse mentaliteit van zijn moeder — maar de toon blijft oprecht en ontroerend. Een belangrijk element is dat Michiel na haar overlijden haar memoires leest; pas dan vallen persoonlijke puzzelstukjes op hun plek en ontdekt hij onverwachte kanten van haar leven, en van zichzelf.

Kritisch en stijlvol uitgevoerd, wordt Mantel der liefde door de recensent als een hoogtepunt in Van de Pols oeuvre gezien. De dialogen en gedachten voelen levensecht, de balans tussen luchtigheid en ernst is trefzeker, en het boek toont hoe zorg, herinnering en rouw samen vormen tot iets louterends. Van de Pol kreeg dit jaar de Stripschapprijs; dit werk benadrukt waarom: persoonlijk, herkenbaar en vakkundig verteld.