Michiel de Ruyter herdacht in Syracuse
In dit artikel:
Het heldere water van de baai bij Syracuse vormde het decor voor een herdenking van Michiel de Ruyter, de zeventiende-eeuwse Nederlandse vlootvoogd die op 29 april 1676 overleed. Meer dan honderd Nederlanders waren naar Ortygia, het historische eiland van Syracuse, gekomen voor een dag vol plechtigheden georganiseerd door Stichting Michiel de Ruyter, een vereniging van nazaten van de admiraal.
De stichting ontdekte dat de ingewanden van De Ruyter op Ortygia begraven zouden zijn, naast het zogeheten Kleine Huis van de Senatoren. Op de toegangspoort van dat pand aan de Via del Consiglio Regionale 13 legde het bestuur woensdagmorgen een krans. ’s Middags onthulden stichtingsvoorzitter ir. Frits de Ruyter de Wildt en burgemeester Francesco Italia in het portaal van Palazzo Vermexio (het stadhuis) een plaquette in het Latijn, Engels en Italiaans waarop de overlijdensdatum en het vlaggenschip Eendraght zijn vermeld. Marineofficieren uit Nederland, Italië, Engeland en Frankrijk en de burgemeester van Vlissingen namen deel aan de kranslegging.
De deelnemers verzamelden ook in Castello Maniace, waar een symposium plaatsvond over De Ruyters karakter en nalatenschap. De Wildt schetste hem als een commandant die gelijkwaardigheid predikte—hij behandelde bemanningsleden met respect, had een tolerante handelsrelatie met de islamitische machthebber van Salé en toonde in geloofszaken ruimdenkendheid. Historische anekdotes, zoals een vermeende jeugdvriend Jan Kompany, kwamen ter sprake, maar sommige daarvan blijven omstreden.
De Italiaanse historicus Marco Leonzio benadrukte de strategische betekenis van Syracuse in de strijd waarbij De Ruyter zijn leven verloor; Sicilië heeft de traditie dat hij in een ziekenhuis op het Piazza del Duomo stierf, terwijl de Nederlandse overlevering zegt dat hij aan boord overleed. In de dom vond een oecumenische dienst plaats met gebeden voor eenheid tussen christenen, waarna deelnemers uitkeken over de baai waar het vlaggenschip voer. De herdenking combineerde historische reflectie, internationale militaire aanwezigheid en aandacht voor De Ruyters persoonlijkheid en religieuze overtuiging.