Micha Wertheim laat je voelen hoe onbetrouwbaar én flexibel onze geest is

In dit artikel:

Cabaretier Micha Wertheim presenteert met Nergens Anders het vierde deel in zijn experimentele ‘Anders’-serie, waarin hij speelt met vertelvormen en de grenzen van het cabaret opzoekt. In deze voorstelling begint het verhaal achterstevoren, te midden van een nagesprek in de foyer met vier willekeurige bezoekers, waarbij een voice-over suggereert dat ze de hele voorstelling hebben meegemaakt. Deze omgekeerde verhaallijn roept verwarring op en vraagt van het publiek een actieve, associatieve manier van denken: elk nieuw hoofdstuk belicht eerdere scènes vanuit een ander perspectief, vergelijkbaar met de non-lineaire vertelstijl uit de film Memento.

De beleving wordt versterkt doordat het decor letterlijk in stukjes uiteenvalt tot een bar, en Wertheim wisselt dertien scènes af waarin hij mét het publiek speelt volgens een strak script dat chaos en waanzin zorgvuldig regisseert. Hoewel sommige delen, zoals de gesprekken bij de psycholoog, wat langdradig aandoen, bevatten de scènes scherpe observaties over hoe mensen zingeving zoeken en verhalen construeren over hun eigen werkelijkheid. Wertheim reflecteert op de invloed van gedachten, herinneringen en de onbetrouwbaarheid van onze beleving, onder meer geïllustreerd aan de hand van een ervaring waarbij een kleine waterdruppel in zijn evenwichtsorgaan het onderscheid tussen boven en onder deed vervagen.

Nergens Anders nodigt uit tot openheid voor verwarring en toont hoe flexibel en creatief de menselijke geest is, maar waarschuwt ook dat zonder enige structuur waanzin kan ontstaan. Na elf voorstellingen concludeert Wertheim zelf dat hij niets met zekerheid kan zeggen en kiest hij voor het stellen van vragen in plaats van het geven van antwoorden.