Met zijn zeeblokkade tegen Iran neemt Trump een gevaarlijke gok

In dit artikel:

Terwijl president Trump de paus aanviel met de boodschap dat die zich niet als politicus moet opstellen, verwachten veel waarnemers juist dat Trump zich wél politiek volwassen gaat gedragen. Vooralsnog lijkt die hoop vergeefs: hij noemde de vredesoproep van de paus zwak, liet zichzelf op een AI-afbeelding als Jezus zien (een uitspraak die hij later introk) en verhardde het Amerikaanse beleid in de Straat van Hormuz.

Sinds maandag geldt een Amerikaanse blokkade: schepen die handel blijven drijven met Iran lopen het risico op acties van de Amerikaanse krijgsmacht. Met die maatregel probeert Washington Iran het beheer en de inkomsten rond deze cruciale doorvoerroute voor olie en grondstoffen te ontnemen. De stap kan echter ernstige bijwerkingen hebben: na een kort staakt-het-vuren stroomden olietankers snel weer naar Azië, terwijl landen als de Filipijnen, Sri Lanka en Pakistan al worden geconfronteerd met acute energieproblemen. Tegelijk is China, de grootste afnemer van Iraanse olie, fel tegen de Amerikaanse maatregel en waarschuwt voor gevaarlijk en onverantwoord gedrag; ook The Economist noemt het een riskante gok die de energiecrisis kan verergeren en tot verdere escalatie kan leiden.

Trump lijkt bereid geweld toe te passen om tegenstanders of concurrenten te straffen, maar het Midden-Oosten is geopolitiek complexer dan eerdere Amerikaanse acties elders. Aan de andere kant werken economische gevolgen, zoals stijgende brandstofprijzen en inflatie, tegen zijn electorale belangen, wat drijfveren biedt voor onderhandelingen. Er zijn signalen dat gesprekken met Iran mogelijk hervat worden in Pakistan — een ontwikkeling die, zo benadrukt het artikel, bij voorkeur de-escalatie en diplomatie zou betekenen in plaats van militaire confrontatie.