"Met een goede Remco zou dat anders zijn": Karl en José blikken terug op een WK dat bol stond van wisselende scenario's

In dit artikel:

De Belgische wielerploeg trok met hoge verwachtingen naar het WK in Montréal, maar bleef steken op een twaalfde plaats als beste resultaat. Volgens analisten Karl Vannieuwkerke en José was dat vooral te wijten aan een gebrek aan vorm, niet aan een verkeerde tactiek. Wout van Aert vervulde zijn rol door de vlucht van Mathieu van der Poel te controleren, maar kopman Remco Evenepoel kon daarna niet doorzetten. Als wereldkampioen tijdrijden werd van hem meer verwacht, al waren zijn benen volgens José simpelweg niet goed genoeg. Zijn positie achteraan in de achtervolgende groep maakte duidelijk dat hij geen verstopte aanval in gedachten had.

De koers bleek geschikt voor klassieke renners, met onder anderen McNulty, Matthews en Van der Poel in de hoofdrol. De achtervolgers kwamen nog dicht bij McNulty, maar het werk werd bemoeilijkt door onder meer UAE-renner Isaac del Toro en Magnus Cort? Jorgenson, die de achtervolging verstoorden. Ook de Franse ploeg betaalde een hoge prijs voor haar agressieve aanpak: kopman Paul Seixas raakte in de slotfase geparkeerd met krampen. José vindt dat Frankrijk de jonge renner overschatte en zichzelf door het hoge tempo uitschakelde.

Het ontbreken van Tadej Pogačar werd volgens de analisten juist een zegen voor de wedstrijd, die daardoor onvoorspelbaar en spannend bleef. Zelfs met de Sloveen aan de start was de uitslag volgens hen niet vanzelfsprekend geweest.