Met de Oekraïnedeal doet Europa wat het moet doen: een juridisch en financieel kompas zijn voor de rest van de wereld

In dit artikel:

Na een dag- en nachtlang beraad besloten de Europese leiders net voor Kerst niet over te gaan tot het vrijgeven van bevroren Russische tegoeden of geld van aan Poetin gelieerde oligarchen om Oekraïne direct te financieren. Voorstanders als bondskanselier Friedrich Merz, EU‑president António Costa en Commissievoorzitter Ursula von der Leyen wilden de tegoeden aanspreken, maar België — waar bij effectenbewaarhuis Euroclear voor circa 192 miljard euro Russisch geld is geblokkeerd — en vooral premier Bart De Wever weerstonden dat plan uit vrees voor juridische en politieke represailles van Moskou. Frankrijk en Italië sloten zich bij dat scepticisme aan.

In plaats daarvan draagt de EU de komende twee jaar met een rentevrije lening van 90 miljard euro bij aan Oekraïne. De Commissie gaat dat geld lenen op de kapitaalmarkt (in feite euro-obligaties, maar niet zo genoemd), met de door lidstaten gevulde begrotingsreserves als onderpand. Hongarije, Tsjechië en Slowakije doen niet mee, maar kunnen geen blokkade vormen met hun minderheidsstandpunt.

Het besluit wordt gepresenteerd als een pragmatische oplossing: het garandeert urgente steun aan Kyiv — nu vredesonderhandelingen nog geen doorbraak brachten en Zelensky waarschuwde dat Oekraïne begin 2026 zonder middelen zou zitten — zonder de Europese financiële betrouwbaarheid te ondermijnen door onteigening. De keuze houdt de deur open voor later ingrijpen, maar legt voorlopig de nadruk op juridische houdbaarheid, Europese solidariteit en behoud van reputatie op de kapitaalmarkt.