Mensen met migratieachtergrond die migranten afvallen: verraders

In dit artikel:

Greg Bovino (commandant van de federale Amerikaanse grenspolitie) en Donald Trump worden aangehaald als voorbeelden van politici met migratiewortels die tegelijk symbool staan voor harde anti‑migratiepolitiek. De auteur tekent de paradox uit: afstamming uit Zuid‑Italië, Duitsland, Tsjechië of Slovenië staat in schril contrast met het bestrijden of uitzetten van migranten.

In Nederlandse context richt het stuk zich vooral op Dilan Yesilgöz: zij vluchtte als kind vanuit Turkije en kreeg volgens eigen zeggen hulp bij aankomst, maar ontwikkelde later een politiek verhaal dat haar afstand tot migranten benadrukt. Na 2023 brak zij een belofte om niet met de PVV in een kabinet te stappen, maar deed dat toch — een voorbeeld van hoe persoonlijke achtergrond en politiek handelen scheiden.

Recent beschrijft De Volkskrant het kerstgala van de JFVD (jongeren van Forum voor Democratie) als een samenkomst van identitaire extremisten, antisemieten, neonazi’s en aanhangers van omvolkingstheorieën. Iem Al Biyati, dochter van Koerdisch‑Iraakse vluchtelingen en voorzitter van de JFVD, riep bij die gelegenheid uit dat 2026 “het jaar van re‑mi‑gra‑tie” moet worden. De auteur vraagt zich scherp af hoe mensen met een migratieverleden zulke bewegingen kunnen steunen, zeker omdat zij zelf straks doelwit kunnen worden van deportatiepolitiek.

Het betoog stelt dat het taboe op het bespreken van afkomst niet opgaat wanneer politieke standpunten expliciet tegen migratie en asiel zijn gericht; afkomst is dan relevant. Als afsluitende morele conclusie noemt de schrijver Nederlanders met migratieachtergrond die zich aansluiten bij extreemrechtse, anti‑migrantenkringen “verraders”.