Menno (78) uit Emmen krijgt een Poolse onderscheiding voor zijn jarenlange hulp. 'We stonden soms dagen bij de grens te wachten'

In dit artikel:

Menno Vos (78) uit Emmen is al sinds de vroege jaren tachtig actief met hulptransporten naar het communistische en post‑communistische Polen en geldt als een van de laatste vrijwilligers uit Zuidoost‑Drenthe. Vorige maand ontving hij daarvoor de Witold Celichowski‑medaille, een erkenning voor zijn decennialange inzet. Samen met zijn vrouw Stieneke (70) zette hij het werk voort nadat lokale initiatieven zoals stichting Help de Polen van Aly en Fokke Sanders ophielden.

Ruim 35 jaar lang reisde Vos gemiddeld twee keer per jaar naar plaatsen rond Oborniki, Poznan en Wronki in Groot‑Polen. In de beginjaren ging het vooral om vrachtwagens vol kleding en andere goederen voor gezinnen die door bonnen en schaarste bijna niets bezaten; adressen en aantallen kinderen verstrekte de Poolse sociale dienst. De reizen waren destijds zwaar: strenge grenscontroles bij Helmstedt en Stettin, veel papierwerk en verplichte aanmeldingen bij lokale politiebureaus maakten elke rit omslachtig en spannend.

Sinds ongeveer tien jaar richt Vos zich op grotere voorwerpen zoals schoolmeubels, en de laatste vijf jaar vooral op medische hulpmiddelen: rollators, rolstoelen en ziekenhuisbedden voor hospices. Recent ontving hij nog bedden van een woonzorgcentrum in Emmen. Hoewel de situatie in Polen verbeterd is, blijft er vraag naar medische apparatuur; Vos zegt daarom door te gaan wanneer men hem nodig heeft. Hij benadrukt ook de warmte en gastvrijheid van de mensen ter plaatse.