MEESTERLIJKE ANALYSE: Andreas Kinneging fileert de 'wereldvreemde' EU-top met één verwoestende quote uit de oudheid
In dit artikel:
In januari 2026 reageert rechtsfilosoof Andreas Kinneging fel op de Europese verontwaardiging over de harde Amerikaanse tactiek rond Groenland. Waar EU-leiders als Ursula von der Leyen en Rob Jetten zich beroepen op verdragen, soevereiniteit en morele principes, ziet Kinneging dat de Verenigde Staten onder president Trump met economische dwang en strategische macht hun wil afdwingen. Hij kwalificeert de Europese reactie als zwak en naïef: veel verontwaardiging en symbolische gebaren, maar geen echte middelen om tegenwicht te bieden.
Kinneging trekt een directe lijn naar de oude politiektheorie van Thucydides: internationale verhoudingen worden volgens hem bepaald door macht, niet door regels die alleen tussen gelijken functioneren. Europa wordt in zijn analyse het eiland Melos — trots op haar idealen maar militair en economisch onvoldoende bewapend — terwijl de VS de rol van de sterke macht op zich nemen. Hij waarschuwt dat economische tegenmaatregelen waar Trump mee dreigt (heffingen tussen 10 en 25 procent) directe schade aan Europese welvaart kunnen toebrengen en dat morele verontwaardiging weinig zoden aan de dijk zet zonder daadwerkelijke macht.
Kinneging legt de verantwoordelijkheid bij de Europese politieke klasse, die hij beschrijft als wereldvreemd en opgegroeid in een bureaucratische cocon. In zijn ogen hebben moderne politici vergeten dat belangen en macht de basis vormen van buitenlandse politiek; historische staatslieden wisten volgens hem dat men zich moet wapenen en allianties op belangengebied moet sluiten. Als remedie pleit hij voor een koerswijziging: opbouwen van militaire, energetische en economische bewapening zodat Europa überhaupt weer aanspraak kan maken op ‘recht van spreken’.
De column eindigt met een oproep tot steun aan het door Kinneging geprezen realistische geluid — een pleidooi om nationale macht en realpolitik boven idealistische symboliek te stellen. De kernboodschap is helder: zonder substantiële macht blijven Europese protesten tegen Amerikaanse druk vooral retoriek, en kunnen economische en geopolitieke verliezen onomkeerbaar zijn. Context: Groenland is een Deens grondgebied met strategische ligging en grondstoffenbelangen, wat de casus extra gevoelig maakt; de discussie illustreert volgens Kinneging het bredere dilemma van Europese kwetsbaarheid in een wereld waarin grote mogendheden bereid zijn macht te gebruiken.