Meer interactie in je trainingen? Zo pak je dat aan [5 leerpunten]

In dit artikel:

Trainers doen er volgens een artikel over Arie Speksnijder’s boek *Grip op interactie* goed aan om hun bijeenkomsten niet te laten verzanden in een passieve hoorcollege-achtige sessie. Het stuk beschrijft vijf manieren om cursisten actiever te betrekken, zodat een training leerzamer en levendiger wordt.

Een eerste belangrijk punt is de inrichting van de ruimte: een rijopstelling zet mensen snel in luisterstand, terwijl een U-vorm of kleine groepjes veel meer uitwisseling stimuleert. Ook het verplaatsen van stoelen, werken met A4’tjes verspreid door de zaal of zelfs een oefening buiten kan de dynamiek verbeteren. Daarnaast adviseert het artikel trainers om bewust vragen te stellen: eerst eenvoudige kennisvragen om stof te herhalen, daarna verdiepende vragen die deelnemers uitnodigen om eigen ervaringen te delen.

Verder worden interactieve werkvormen aangeraden, zoals 1-2-4-all, waarbij deelnemers stap voor stap ideeën uitwisselen en samenbrengen. Rollenspellen kunnen nuttig zijn, maar alleen als de groep daar vooraf echt achter staat. Ook een standaard voorstelrondje kan creatiever, bijvoorbeeld met originele vragen of door mensen elkaar te laten voorstellen.

Tot slot legt het artikel uit hoe je de groep betrokken houdt tijdens spontane gesprekken en hoe je omgaat met lastige deelnemers, zoals praatgrage of kritische cursisten. De kern: als trainer moet je op tijd ingrijpen, waarderen wat iemand bijdraagt, en daarna de aandacht weer naar de hele groep en het leerdoel terugbrengen.