Meer dan 50 publieke zwembaden gesloten sinds 2004: waarom kan Vlaanderen het tij niet keren?

In dit artikel:

In Vlaanderen zijn de voorbije twintig jaar 54 overdekte openbare zwembaden gesloten. Van de ongeveer 140 overblijvende binnenzwembaden heeft slechts vier op de tien gemeenten er een in eigen beheer. Veel baden dateren uit de jaren 60 en 70 en zijn duur geworden om te renoveren en uit te baten.

De exploitatiekosten lopen sterk op door energie, personeel en water. In Aalter kostte energie voor het zwembad en enkele sportzalen vorig jaar naar verwachting 278.000 euro, naast 185.000 euro voor poets personeel en 28.000 euro voor water. Aalst betaalde vorig jaar 260.000 euro aan energie en 108.000 euro voor water. Energiezuinige nieuwbouw kan de factuur verlagen, maar vraagt eerst een grote investering.

De afname van het aantal zwembaden maakt zwemmen minder bereikbaar. Vooral scholen ondervinden problemen: langere en duurdere busritten vallen binnen hun maximumfactuur, waardoor sommige scholen minder vaak gaan zwemmen en kinderen minder zwemkansen krijgen.

Met het in 2025 goedgekeurde zwembaddecreet wil de Vlaamse overheid nieuwe bouw- en renovatieprojecten stimuleren. Veertig projecten kunnen dertig jaar lang jaarlijks 150.000 euro subsidie ontvangen. Na anderhalf jaar zijn echter slechts vier aanvragen ingediend, uit Zaventem, Puurs-Sint-Amands, Bree en Veurne. Volgens minister van Sport Annick De Ridder vergen behoefteonderzoeken, haalbaarheidsstudies, vergunningen en aanbestedingen tijd. Er lopen nog dossiers, onder meer in Diest, Nijlen, Leopoldsburg, Wetteren en Aalter, waardoor de regering volgend jaar meer aanvragen verwacht.