Meditatie: Vreze en beving

In dit artikel:

Predikant C. van den Oever (Rotterdam) gebruikt in zijn bijdrage uit Feeststoffen (1859) het bijbelwoord Psalm 2:11 als vertrekpunt om de innerlijke worsteling bij geloofsbekering te beschrijven. Zodra er licht en leven in iemands ziel komen, ziet men de “stenen” van zonde en de last van de Wet, en rijzen tal van bezwaren: is mijn geloof echt, vind ik Christus ooit, zijn mijn zonden niet te groot, zal God mij genade geven? Die twijfel veroorzaakt een beving in het hart — een teken van angst en naderend oordeel, maar ook van bewustwording. Van den Oever draait het om: het zien en voelen van zulke bezwaren toont juist aan dat er licht en leven zijn; de doden merken die stenen niet en de aarde beefde pas toen de engel neerdaalde. Met andere woorden: geestelijke beroering kan niet afgerekend worden als bewijs van mislukking, maar als spoor van waarachtige bekering.