Meditatie: Toch tevreden

In dit artikel:

De tekst legt uit hoe de apostel Paulus tevredenheid vond temidden van ontbering: niet door passief alles te aanvaarden, maar doordat hij leerde zijn leven te funderen op Christus en diens verlossingswerk. Wat Paulus niet wegnam, is de kern van zijn bestaan—het geloof in Jezus en de genade—en dát gaf hem altijd reden tot tevredenheid, ook bij verdriet, honger en tegenwind.

Het cruciale punt is dat die tevredenheid niet uit Pauluszelf kwam maar door een buitenste bron van kracht: Christus. Paulus kwam tot het inzicht dat hij veel kan verdragen omdat Christus hem kracht geeft; die kracht maakt het mogelijk de blik omhoog te richten, vast te houden aan de hemelse Vader en in geloof te leven. De schrijver benadrukt dat christen-zijn betekent schuilen bij Jezus: Hij is genoeg en levert steun in angst, pijn en strijd.

Praktisch roept de tekst op tot afhankelijkheid van Christus in plaats van vertrouwen op eigen kunnen. Daarbij hoort het besef van wat Christus heeft gedaan—zijn verlaten van de hemelse heerlijkheid, zijn lijden en kruis, en zijn overwinning bij Pasen—en dat uit die overwinning kracht stroomt voor degenen die bij Hem toevlucht zoeken.

Kortom: tevredenheid in tegenslag is een geleerd geloofsleven waarin Jezus de onvervreemdbare grond van het bestaan is; wie zich aan Hem toevertrouwt ontvangt de kracht om vol te houden.