Meditatie: bedrukt en doodbrakend

In dit artikel:

Alexander Shields, predikant te Londen, beschrijft in een preek uit de bundel "In tijden van vervolging" (1939) de diep ingrijpende angst die gelovigen ervaren bij hun bekering — een beproevende vreze die hij vergelijkt met de weeën van een nieuwe geboorte. Deze vrees is volgens hem onmisbaar: ze ontstaat wanneer de gebroken wet van God het geweten scherp aanspreekt en het schuldgevoel met pijn doorwerkt. Dat innerlijk gewetensschrik kan mensen verscheuren, hen doen schreeuwen en als het ware dierlijk gedrag laten vertonen; Shields verwijst naar de ontzetting van Heman (Psalm 88) als voorbeeld.

Hij schildert ook het beeld van de zondaar als gevangene, met de duivel als cipier die voortdurend de dood aankondigt — een uitzicht dat zwaar drukt en tot radeloze vragen leidt over zaligheid (vergelijkbaar met de roep om: "Wat moeten wij doen om zalig te worden?"). De kern van Shields' betoog is dat deze pijnlijke angst geen teken van zwakte maar van noodzakelijke gudswerkelijke noodzaak is: ze brengt bewustwording van zonde en zet aan tot echte bekering en geestelijke vernieuwing.