Medische kaalslag onder Jetten: Nederlandse kankerpatiënt moet naar Duitsland vluchten voor nieuwe medicijnen
In dit artikel:
Een onderzoek van het Algemeen Dagblad (10 juni 2026), gebaseerd op cijfers van de Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen (VIG), beschrijft grote vertragingen in de beschikbaarheid van nieuwe geneesmiddelen in Nederland. Volgens de VIG staan momenteel 51 innovatieve behandelingen en medicijnen op een Nederlandse wachtlijst voor toelating; van diezelfde lijst zouden in Duitsland al 48 behandelingen direct beschikbaar zijn voor patiënten.
De vertraging wordt toegeschreven aan de Nederlandse ‘sluis’ — een bureaucratische procedure waarbij nationale autoriteiten eerst prijsonderhandelingen voeren voordat medicijnen in ziekenhuizen terechtkomen. Uit de gegevens blijkt dat een middel in Nederland gemiddeld 655 dagen (bijna twee jaar) na Europese goedkeuring door het EMA onbeschikbaar blijft voor patiënten. VIG-voorzitter Mark Kramer waarschuwde voor deze trend en noemde het verschil met Duitsland “te groot”; hij signaleert ook dat onderhandelingen steeds vaker niet tot overeenstemming leiden. Kramer zei verder dat het effect op overleving en kwaliteit van leven pas later in statistieken zichtbaar wordt, maar dat veel patiënten nu al nadeel ondervinden.
Het AD-bericht wijst specifiek op twee recent ontwikkelde middelen tegen de ziekte van Kahler (multipel myeloom) — mede ontwikkeld met Nederlandse topziekenhuizen — die in Duitsland wél direct worden ingezet maar in Nederland op de plank liggen. In Duitsland treedt na EMA-goedkeuring vaak directe markttoegang in werking, waarna prijsonderhandelingen plaatsvinden met een wettelijke termijn (maximaal een half jaar); Nederland hanteert volgens het artikel de omgekeerde volgorde.
Kortom: het artikel stelt dat administratieve procedures en vroege prijsdiscussies de snelle toegang tot levensreddende innovaties in Nederland belemmeren, met concrete voorbeelden en cijfers die aantonen dat patiënten daardoor mogelijk kansen op betere behandeling mislopen. Ter context: EMA-goedkeuring regelt veiligheid en effectiviteit op EU-niveau, maar nationale vergoeding en toegang blijven per lidstaat verschillend geregeld, wat zulke verschillen in beschikbaarheid kan verklaren.