Media 'evangeliseren' voor islam door valse beeldvorming

In dit artikel:

De auteur, een systeem- en EMDR-therapeut, betoogt dat Nederlandse media en bedrijven islamitische symbolen zoals moskeeën en hoofddoeken steeds vaker in een positieve, alledaagse context tonen. Volgens de auteur gaat dit verder dan inclusiviteit en diversiteit: het zou leiden tot een vorm van “zachte islamisering”, waarbij islamitische referentiekaders geleidelijk meer ruimte krijgen in een van oorsprong christelijk, maar geseculariseerd Nederland.

De auteur stelt dat christelijke symbolen in het publieke domein juist vooral als historisch of nostalgisch worden afgebeeld. Ook vraagt die zich af waarom religieuze symbolen van andere minderheidsgroepen minder zichtbaar zijn. De voorkeurspositie van islamitische beelden zou volgens de auteur uitsluiting en een onevenwichtige beeldvorming veroorzaken.

Als voorbeeld noemt de auteur de berichtgeving over de moskee aan de Keizerstraat in Paramaribo, Suriname. Reisorganisaties en documentaires zouden de moskee vaak als symbool van vreedzaam samenleven tonen, terwijl de naastgelegen synagoge nauwelijks in beeld komt. Daarbij zou volgens de auteur onvoldoende worden vermeld dat de moskee eigendom is van de Lahore-stroming binnen de Ahmadi-beweging. Veel soennitische en sjiitische moslims erkennen Ahmadi’s niet als moslims; in landen als Saoedi-Arabië worden zij bovendien geweerd uit Mekka.

De auteur vindt daarom dat de voorstelling van de locatie als een vanzelfsprekend voorbeeld van joods-islamitische harmonie theologisch misleidend is. Beide religies hebben volgens de auteur exclusieve waarheidsclaims, terwijl de vreedzame verhouding aan de Keizerstraat vooral zou voortkomen uit het wederzijdse respect van Ahmadi’s en joden. De analyse en kwalificaties in het artikel zijn die van de auteur en worden niet met onafhankelijk onderzoek onderbouwd.