Mede-initiatiefnemer Pride maakt zich zorgen om veiligheid van homogemeenschap in Amsterdam: 'We hebben de beste periode gehad'
In dit artikel:
WorldPride vindt deze zomer plaats in Amsterdam (8 juli–8 augustus), een evenement dat Siep de Haan mede-ontstichtte toen hij dertig jaar geleden de oorspronkelijke botenparade opzette. De Haan, jarenlang docent wiskunde en actief bij de gaybeweging, ziet echter met zorg hoe openheid en veiligheid voor homo’s weer onder druk staan: op straat worden mensen nageroepen, soms bespuwd en het is niet altijd veilig om hand in hand te lopen. Hij stelt dat zichtbaarheid niet langer vanzelfsprekend is en hoopt dat de gemeenteraadsverkiezingen de positie van LHBTI+-mensen scherp op de politieke agenda houden.
De Pride ontstond bewust als uitnodigend feest voor iedereen — geen optocht over straat maar kleurrijke boten door de grachten, bedoeld om hetero’s en andere Amsterdammers erbij te betrekken. Tijdens WorldPride worden niet alleen de Pride zelf gevierd, maar ook mijlpalen: dertig jaar botenparade, 25 jaar huwelijk voor paren van gelijk geslacht en tachtig jaar COC (de Nederlandse belangenorganisatie voor seksuele en genderdiversiteit).
De Haan signaleert een kentering in maatschappelijke houding: waar hij dertig jaar geleden nog optimistisch was dat acceptatie vanzelf zou groeien, ziet hij nu een klimaat waarin negatieve opmerkingen over homo’s makkelijker worden geuit en aandacht verslapt. Rond de eeuwwisseling merkte hij al dat scholen terughoudender werden met voorlichting van het COC na klachten van ouders — een ontwikkeling die volgens hem bijdroeg aan het teruglopende draagvlak.
Ook Victor Castillo Spee, een 35-jarige docent uit Venezuela die meer dan tien jaar in Nederland woont, illustreert de kwetsbaarheid. Op zijn vorige school ervoer hij discriminatie en pesterijen vanwege zijn geaardheid en stapte daarom over; op zijn huidige school is de situatie beter en hij spreekt er openlijk over zijn relatie en trots. Beide mannen benadrukken dat feestelijkheid tijdens Pride niet mag verhullen dat aandacht en veiligheid continu moeten worden bewaakt: symbolische acties, zoals regenboogvlaggen, zijn welkom maar onvoldoende zonder structurele aandacht en politieke inzet.