Maurits Luth onderzoekt christenvervolging in Europa: Deze woorden worden gebruikt in cultuurstrijd

In dit artikel:

Vrijdagavond verbood de burgemeester van Tilburg een gebedsgenezingsdienst van charismatisch voorganger Tom de Wal; De Wal werd daarna gearresteerd. Ds. Maurits Luth, baptistenpredikant in Kampen en promovendus aan de VU over West-Europeanen die zichzelf zien als slachtoffers van christenvervolging, waarschuwt dat men in Nederland niet te snel van “vervolging” moet spreken. Volgens Luth moeten meerdere vragen beantwoord worden — onder meer naar de motieven van betrokkenen — voordat zo’n zwaar etiket wordt gebruikt. Hij noemt het daarom winst dat een rechter naar de zaak van De Wal kijkt: zo krijgt alles tijd, aandacht en werkt het rechtssysteem.

Luth benadrukt dat het gevaar bestaat dat te ruim gebruik van het begrip vervolging het echte lijden van christenen in landen als Noord-Korea relativiseert. Ook waarschuwt hij dat constant roepen om vervolging kan leiden tot ongeloofwaardigheid bij niet-christenen en de bereidheid verminderen om naar het christelijk getuigenis te luisteren. Hij verwijst naar voorbeelden elders in Europa — zoals parlementslid Päivi Räsänen (Finland) en dominee Olaf Latzel (Duitsland) — die in rechtszaken terechtkwamen na uitspraken over homoseksualiteit en door sommigen als slachtoffers werden gepresenteerd.

Luth signaleert een bredere cultuurclash: secularisatie heeft geleid tot religieus analfabetisme en misverstand tussen kerk en samenleving. Zelfcensuur onder voorgangers (angst dat fragmenten uit context worden gehaald) is een rode vlag, maar dat maakt nog geen vervolging. Het frame van slachtofferschap is populair omdat het status en betekenis kan geven in een tijd van verlieservaringen door secularisering — en negatieve aandacht werkt soms politiek of commercieel in iemands voordeel. Luth pleit voor terughoudendheid en meer “missionaire intelligentie” in hoe christenen over hinder en conflict spreken.