Maskers af bij de partij van Klaver: PRO-kopstukken en Antifa treden samen op bij linkse conferentie in Nieuwegein

In dit artikel:

Op de conferentie ‘De bedreigingen van onze democratie’ van de progressieve vereniging Linksom, die volgende week zaterdag in Nieuwegein plaatsvindt, staan PRO-prominenten op hetzelfde programma als een Antifa-activist. Onder anderen voormalig partijvoorzitter en hoogleraar Esther-Mirjam Sent en een bestuurslid van de PRO-jongerenorganisatie zullen deelnemen aan de bijeenkomst. De activist spreekt over ‘de strijd van buitenparlementair antifascisme’.

Volgens de organisatoren nemen polarisatie, desinformatie, complottheorieën en autoritaire denkbeelden toe en is bezorgdheid daarover niet langer genoeg; er is volgens hen ook actie nodig. De auteur van het artikel ziet daarin een rechtvaardiging voor activisme buiten het parlement en bekritiseert Linksom en PRO omdat zij een Antifa-vertegenwoordiger een podium geven tijdens een conferentie die de democratie wil verdedigen. Linksom profileert zich als een vereniging van progressieve politici en zegt ongeveer 650 aanhangers te hebben.

Het artikel beschrijft Antifa als een gewelddadige, anti-democratische beweging die zich onder meer schuldig zou maken aan intimidatie, vernielingen en geweld tegen politie en tegenstanders. Daarbij wordt verwezen naar een uitspraak van een meerderheid van de Tweede Kamer in het voorgaande jaar om Antifa op een terreurlijst te plaatsen. De auteur vindt het daarom onverenigbaar dat partijvertegenwoordigers van PRO naast een Antifa-activist optreden en stelt dat partijleider Jesse Klaver afstand zou moeten nemen van de conferentie.

De bijeenkomst wordt bovendien geplaatst in de bredere politieke samenwerking rond het minderheidskabinet-Jetten. Volgens het artikel zoekt D66 in de Tweede Kamer steun bij PRO voor onder meer het Belastingplan, terwijl PRO zich tegelijk zou verbinden met radicale linkse activisten. Ook worden eerdere banden tussen maatschappelijke organisaties, Extinction Rebellion en klimaatacties aangehaald. De tekst is sterk opiniërend van toon en concludeert dat de conferentie volgens de auteur juist de vermeende dubbele standaard van progressieve partijen blootlegt: zij zouden zich publiekelijk opwerpen als beschermers van de rechtsstaat, maar tegelijk ruimte bieden aan buitenparlementaire radicalen.