Masker valt definitief af: Nanninga jankt op tv, maar PVV-kopstuk Faber onthult de arrogante waarheid over JA21
In dit artikel:
In Den Haag laait een harde politieke woordenwisseling op tussen PVV-coryfee Marjolein Faber en JA21-leiders Joost Eerdmans en Annabel Nanninga over wie verantwoordelijk is voor het mislukken van asielmaatregelen en de daaruit voortvloeiende politieke gevolgen. Aanleiding waren recente media-optredens van Nanninga en berichten op X, waarin JA21-doelwit stelde dat asielwetten destijds sneuvelden door partijpolitiek; Faber reageerde fel en beschuldigt hen van hypocrisie en opportunisme.
Faber, die in het artikel als voormalig minister van Asiel wordt aangeduid, zegt dat zij Eerdmans en Nanninga formeel had uitgenodigd voor gesprekken op het ministerie om knopen door te hakken, maar dat zij weigerden te komen. Haar kritiek is concreet: volgens haar stonden ego’s en prestige een constructieve samenwerking in de weg, waardoor de rechtsgelederen elkaar niet konden verenigen en uiteindelijk ruimte ontstond voor het huidige kabinet van D66, CDA en VVD. Op X stelde Faber onder meer dat JA21 destijds nooit is komen opdagen voor overleg.
Nanninga vergelijkt in televisie-optredens en berichten de huidige D66-koers — en specifiek politici als Rob Jetten — met eerdere fouten en benadrukt volgens het artikel de noodzaak van stevige maatregelen tegen de opvangdruk, met verwijzing naar plekken als Loosdrecht. Haar repliek op Fabers aantijgingen ontkent latent falen: zij zegt dat JA21 de asielagenda steunde en betreurt volgens het artikel dat er geen respons zou zijn geweest van de ministeriële zijde.
Het artikel, dat sterk partijpolitiek en polemisch van toon is en lezers expliciet oproept een bepaalde organisatie te steunen, presenteert Fabers beschuldiging als bewijs dat JA21 door weigering op bijeenkomsten de rechts-samenwerking saboteerde. Tegelijk laat het zien hoe beide kampen elkaar publiekelijk de schuld geven van de asielcrisis en de politieke verschuiving die daarop volgde.
Kern: Faber verwijt Eerdmans en Nanninga dat zij destijds geen verantwoordelijkheid namen door niet naar het ministerie te komen, waardoor asielwetten zijn gestrand; JA21 houdt vol dat het beleid niet door hun toedoen is vastgelopen. De ruzie speelt zich af via tv-optredens en sociale media en illustreert de verdeelde rechtse politiek rond asielbeleid.