Mascha Rondhuis verrassend snel in De 120 van Texel
In dit artikel:
Mascha Rondhuis uit Leek won voor de tweede achtereenvolgende keer De 120 van Texel: de tweemaal per twee jaar georganiseerde ultraloop over 120 kilometer op het waddeneiland. Ze finishte zondag in 10:17:45, ruim een uur sneller dan veel concurrentie en bijna anderhalf uur sneller dan twee jaar geleden onder zwaardere omstandigheden. „Blij met de winst, tevreden met de tijd, moe maar voldaan,” zei ze na afloop.
De wedstrijd startte om vijf over half vijf ’s ochtends en Rondhuis nam meteen het initiatief. Bijna vanaf het begin bouwde ze een ruime voorsprong op: na een kwart van de route had ze zo’n 15 minuten voorsprong op Irene Kinnegim en ongeveer 20 minuten op Leonie Ton; bij kilometer honderd waren die verschillen opgelopen tot ongeveer 25 minuten (Ton) en bijna een uur (Kinnegim). Ton finishte uiteindelijk in 10:53:40, Kinnegim in 11:19:09.
Rondhuis’ overwinning kwam niet uit de lucht vallen; dit seizoen toonde ze hoge vorm. Eind januari verbeterde ze in Sittard het Nederlandse record op de 100 mijl naar 15:16:39. Daarna won ze de Königsforst-Marathon (63,3 km) in Bergisch Gladbach in 4:44:14 en liep ze in eigen dorp een halve marathon in 1:24:29. Dat alles is opvallend voor iemand die pas in september 2021, na drie bevallingen, met hardlopen begon om fitter te worden.
Het weer op Texel was dit keer gunstiger dan twee jaar geleden, toen storm, hagel en sneeuw het parcours zwaarder maakten. Rondhuis vond het parcours ondanks het grotere stranddeel pittiger, maar merkt dat ze over meer inhoud en een betere techniek beschikt, wat haar efficiëntie en herstel ten goede komt.
Al kijkt ze alweer vooruit: over bijna twee weken debuteert ze in de Junut (Jurasteig nonstop ultratrail), een loodzware 239 km met ongeveer 7.000 hoogtemeters. Omdat trainen voor hoogtemeters op het vlakke Groningse land lastig is, gebruikt ze thuis een loopband om klimminuten te simuleren. De Junut is haar derde ultra in vier maanden; ze zegt dat drie zware races in die periode mentaal en lichamelijk haalbaar zijn, mede doordat ze weinig blessuregevoelig is en het herstel sneller gaat naarmate haar ultra-ervaring groeit.
Haar belangrijkste doel blijft de Spartathlon van 246 km in september, een race die ze twee jaar geleden niet uitliep en die nu de hoofdreden is om meerdere voorrondes als opbouw te gebruiken. Rondhuis’ loopkalender daarna is nog onduidelijk, maar haar ambitie is helder: steeds langere afstanden lopen en blijven verbeteren.