Marten de Roon: 'Mijn dochters vragen me in het Italiaans of ik een vlecht kan leggen'
In dit artikel:
Op maandag 16 december 2024 ontving Marten de Roon in het historische theater van Bergamo een ereteken van verdienste van het stadsbestuur, als waardering voor zijn jarenlange toewijding aan de stad en voetbalclub Atalanta. Ondanks dat hij bescheiden sprak over zijn Italiaanse taalvaardigheid, gaf hij een emotionele speech waarin hij zijn liefde voor Bergamo uitdrukte. Deze avond stond symbool voor hem als persoon, niet enkel als voetballer, en hij werd met applaus en fakkeldragende fans buiten onthaald.
Het afgelopen jaar vormde een hoogtepunt en tegelijk een smet in de loopbaan van de Nederlandse middenvelder. Atalanta bereikte twee finales: de verloren Coppa Italia en de gewonnen Europa League, waarmee de club haar eerste Europese prijs veroverde. Helaas miste De Roon de Europa League-finale door een blessure, wat hij als het pijnlijkste moment van zijn carrière bestempelt. Hoewel hij zich realiseert dat hij het succes mede mogelijk maakte, voelde hij zich uitgesloten omdat hij niet op de elftalfoto stond en de wedstrijd niet kon meemaken. De steun van fans en medespelers hielp hem dit verdriet uiteindelijk te verwerken.
Sinds zijn komst naar Bergamo in 2015 groeide De Roon uit tot een vaste waarde en inmiddels aanvoerder van Atalanta. Met zijn 34 jaar en 300 competitiewedstrijden is hij recordhouder bij de club, een bijzonder prestatie voor een buitenlandse speler. Hij beschrijft de mentaliteit van de stad als hard werken en verbondenheid, iets wat hij sterk voelt en dat ook past bij zijn Rotterdamse achtergrond. Naast het voetbal geniet hij van het Italiaanse leven, neemt hij steeds meer cultuur over, spreekt Italiaans op het veld en leeft zijn gezin hier.
Internationaal was 2024 ook een wisselvallig jaar: het missen van het EK was een teleurstelling, waarna hij niet meer werd opgeroepen voor Oranje. De Roon erkent dat zijn beste jaren voorbij zijn en accepteert de keuzes van bondscoach Ronald Koeman, zonder wrok. Hij benadrukt dat zijn waarde wordt gezien door trainers en medespelers, en blijft optimistisch over zijn carrière.
Over de toekomst is De Roon nog zoekende. Zijn contract bij Atalanta loopt nog een jaar, en stoppen ziet hij nog niet snel gebeuren. Hij onderzoekt wel de mogelijkheden van een loopbaan als trainer of technisch directeur, waarbij hij zich bewust is van de intensiteit van het trainersvak. Terugkeer naar Nederland sluit hij niet uit, maar zijn gezin en leven in Bergamo zijn inmiddels diepgeworteld. Het bijzondere jaar 2024 markeert daarmee zowel een sportief toppunt als een belangrijk keerpunt in zowel zijn professionele als persoonlijke leven.