Markeert het circus rondom de vermeende botten van de vierde musketier het einde van de Limburgse Vriendenrepubliek?

In dit artikel:

De vermeende vondst van d’Artagnan onder de vloer van de Sint-Petrus-en-Pauluskerk in Maastricht is uitgegroeid tot een internationale rel, maar het onderzoek wijst voorlopig juist weg van de beroemde musketier. Voormalig stadsarcheoloog Wim Dijkman ontdekte in februari skeletresten in de kerk in Wolder, maar nam die zonder vergunning mee, liet ze onderzoeken en verborg ze daarna. Dat leidde tot zijn arrestatie door het Openbaar Ministerie, dat onderzoek doet naar de rechtmatigheid van zijn handelen.

De gemeente Maastricht liet de resten vervolgens analyseren door Saxion in Deventer. Daaruit blijkt dat het om een man ging die mogelijk tussen de 44 en 66 jaar oud was, maar isotopenonderzoek suggereert eerder afkomst uit Oost- of Zuidoost-Europa dan uit de Franse Gascogne. Ook pasten dieet, datering en een gevonden projectiel niet overtuigend bij d’Artagnan. Daarom is aanvullend onderzoek nodig, onder meer naar bronnen en oud DNA.

De affaire zegt volgens de auteur veel over Limburgse bestuurscultuur en netwerken: Dijkman en verschillende prominente verdedigers behoren tot dezelfde musketierencirkel, terwijl Maastricht juist graag schermt met d’Artagnan als onderdeel van zijn identiteit. Toch lijkt de kans klein dat het skelet echt van de beroemde musketier is, al is het laatste woord daar nog niet over gezegd.