-Mark Jongeneel- Trump is niet gek. De paniekzaaiers wel
In dit artikel:
Korte tijd geleden voorspelden veel beleidsmakers en progressieve media dat Donald Trump Iran met militaire middelen zou verwoesten; nu beschuldigen dezelfde stemmen hem ineens van capitulatie. De auteur hekelt die snelle omslag en noemt de kritiek oppervlakkig en inconsequent.
Volgens het stuk faalden eerdere westerse strategieën, zoals de nucleaire overeenkomst onder Obama die gepaard ging met betalingen aan Iran, omdat die het regime in staat stelde zijn nucleaire programma uit te breiden en proxyconflicten te financieren (Hezbollah, Houthi’s) en drukmiddelen in te zetten zoals de afsluiting van de Straat van Hormuz. Trump zou op die voorgangerpolitiek hebben ingegrepen met een harde, onvoorspelbare aanpak die de auteur vergelijkt met de “Madman Theory” uit de Nixon-periode: door dreiging en onconventionele communicatie tegenstanders leren geloven dat hij tot extremere daden in staat is.
Het directe resultaat van die koers is, stelt de tekst, een tijdelijke wapenstilstand van twee weken, de heropening van de Straat van Hormuz en onderhandelingen over een tienpuntenplan — geen grootschalige militaire aanval en geen massale burgerdoden. Waar critici (onder wie een columnist Michael bij DDS) hierin een vernedering zien, interpreteert de auteur de uitkomst als een tactische adempauze waarmee Washington ruimte wint om vervolgacties voor te bereiden zonder onmiddellijke escalatie.
De kernclaim is dat Trump niet capituleerde maar strategisch manouvreerde: waar volgens de schrijver eerdere presidentsploegen met loze dreigementen en daarna concessies de invloed van Iran vergrootten, zou Trumps onvoorspelbaarheid juist beweging afdwingen. De kritiek van tegenstanders wordt weggezet als reflexmatig anti-Trump-sentiment van mensen die vastzitten in conventionele diplomatie.
Achtergrondinformatie in de tekst: de Straat van Hormuz is een cruciale doorvoerweg voor olie en handelsstromen, en handelsovereenkomsten die geld aan Iran leverden, worden door de auteur aangeduid als medeoorzaak van het huidige machtsevenwicht. De boodschap eindigt in het motto dat Trump volgens de auteur results boven diplomatiek protocol stelt — wat zijn critici volgens de schrijver niet willen begrijpen.